தினசரி வாழ்க்கை

காமம் - Sexually Starved - 5 :: }தாழ்ந்து போகுதல்{

2012-01-17T11:49:00.000+05:30

தாழ்ந்து போகுதல் என்பது மனிதன் இரண்டுவிஷயங்களில் மட்டுமே மேற்கொள்கிறான். ஓன்று வயிற்று பசி இன்னொன்று உடல் பசி.வயிற்று பசி என்று வரும் பொழுது மனிதனுக்கு பத்தும் பறந்து போகும் என்றுசொல்லுவார்கள்; ஆனால் காமம் என்ற கோட்பாட்டில் பத்தோடுவேறேதுவுமிருந்தால் அதுவும் பறந்து போகும். சாப்பாட்டை பசி என்று வரும் பொழுது, எப்பொழுதும் வெறி பிடித்தது போல் சாப்பிட்டு பழகியவன், காமம்என்ற விஷயத்தில் அவனால் எப்பொழுதும் அப்படி செயல் பட முடியாது . முக்கியமாக காமம்என்பது இருவர் சமந்தபட்ட விஷயமாய் இருப்பதினால் பல நேரங்களில் தாழ்ந்து போக வேண்டிதான் இருக்கும்.

எல்லோருக்கும் உடலுக்கு தான் வயதாகுமேதவிர, மனசுக்கு வயதாகுவது இல்லை.இருபத்தைந்து வயதில் ஒருவனுக்குஇருபத்தொன்று வயது பெண்ணிடம் இருந்த என்ன உடலுறவு இன்பம் கிடைத்ததோ, அதே போல் அவனுக்கு அறுபது வயதாகும் பொழுது அதே போன்ற இருபத்தொன்று வயது பெண்ணிடம் இருந்து அதேஇன்பத்தை பெற வேண்டும் என்று நினைக்கும் எவனுமே தாழ்ந்து போக தான் செய்வான். என்னதான் பணம், அதிகாரம்என்று ஒரு பெண்ணை வசபடுத்தி விட்டாலும், தாழ்ந்து போய் இன்பம் கொள்வார்கள் சிலர்.

ஒரு ஆய்வுக்காக நானும் என் நண்பனும்பாலியல் தொழில் செய்யும் சிலரை சந்தித்த பொழுது " சில பேரு நாய் குட்டி மாதிரிதவிழ்ந்து போவாங்க, அடிமைமாதிரி சொன்னதையெல்லாம் செய்வாங்க... இன்னும் சில பேரு அவங்க மேல ஒன்னுக்குஎல்லாம் அடிக்க சொல்லுவாங்க" என்று அவங்க சொன்ன பொழுது எனக்கு பயங்கரஅதிர்ச்சியாக இருந்தது. இந்த அளவுக்கு மனுஷங்கள் எல்லாம் போவாங்களா என்று. பிறகுஅவர்களிடம் யார் எல்லாம் அந்த மாதிரி செய்ய சொல்லுவாங்க என்று கேட்ட பொழுது "பெரிய பெரிய ஆளுங்க, பணகாரங்க...."என்று சொன்னார்கள். ஏன் இப்படி செய்ய சொல்லுறார்கள் என்று யோசித்த பொழுது காமத்தில்ஆதிக்கம் செலுத்துவதும், ஆதிக்கத்தில் இருப்பதும் ஒரு சுகம் தானே என்று ஏற்று கொண்டாலும், இது சதொமசொச்ஸ்ம (Sadomasochism), ஆனால் இதை மன அழுத்தம்சார்ந்த விஷயமாக பார்க்க கூடாது.

ஆனால் தாழ்ந்து போகுதல் என்பது காமம்சார்ந்த இன்பம் பெறவும் சிலர் மேற்கொள்ளலாம். இந்த வகையை சார்ந்தவர்களை சாடிஸ்ட்வகைறவிலோ மன அழுத்தம் வகைறவிலோ சேர்க்க முடியாது. நியாயமான முறையில் கிடைக்கவேண்டிய இன்பம் மறுக்க பட்ட இன்பம் இவர்கள் பல முறை தவறி போவர்கள் ; சிலர் கௌரவம் சமூக அந்தஸ்து என்று பார்த்துக் கொண்டு தியாகம் என்ற பெயரில் அவர்களை அவர்களேஏமாற்றி கொண்டு போலியாக வாழ்வார்கள்.

இதே விஷயத்தை களமாக கொண்டு எடுக்க பட்டபிரெஞ்சு படம் தான் "The Piano Teacher " . இதில் அவள்முதிர்கன்னி, சமூகத்திற்காக கௌரவவேடம் அணிந்து கொண்டு வாழ்ந்தாலும், அடிமனதில் காமம் சார்ந்த இச்சைகளுடன் , தேடல்களுடன் தான் இருக்கிறாள். சுய-சித்ரவதைகளுடன் மற்றவர்களின்அந்தரங்கத்தை எட்டி பார்ப்பதும், வீடியோ கிளப்பில் உடலுறவு காட்சிகளை பார்க்கும்பொழுது ; அவளுக்கு முன்வீடியோவை பார்த்து சுய-இன்பம் கண்டு துடைத்து போட்ட டிஷ்யூக்களை முகர்ந்து பார்பதுமாய் காலத்தைகழிக்கும் அவள் ஒரு இளைஞ்சனை சந்திக்கிறாள்.

அவன் அவளது மாணவன்.எப்படியோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் அவனை அவள் அடைகிறாள், அவன் அவளை புணர்கிறான். பிறகு அவனை தன்அடிமையாக நடத்தி, இன்பம் அடைகிறாள்.அவன் தன் ஆளுமைக்கு உட்பட்டு நடக்கிறான், அடிமை, வடிகால் என்று அவனுடனான உறவு எத்தகையது என்ற குழப்பத்தில்இருக்கிறாள் அவனுடன் சில காலங்களுக்கு.

இதனிடையே அவளதுசெயல்களால் வெறுப்படையும் அவன் ஒதுங்கி போகிறான். இதனை அடுத்து அவனை தன்கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவர அவளது மன இச்சைகளை ஓர்கடிதம் மூலம் அவனுக்கு சொல்கிறாள் ; " நான் வீட்டில் தனியாகஇருக்கும் பொழுது நீ வந்து என்னை அடித்து, சுவரில் என் தலையைமோதி, கைகால்களை கட்டி போட்டு, துன்புறுத்தி .......என்னை புணர வேண்டும். அப்பொழுது பக்கத்து ........" என்று போகிறது அந்தகடிதம். பாலியல் வேட்கையும் அதனூடான பிறழ்வு நிலை மன போராட்டங்களையும் நன்றாககாட்சி படுத்திருப்பார் இயக்குனர்.

ஆனால் இந்த படத்தில் தாழ்ந்த நிலைஎன்பது அவளுக்கு எதுவும் கிடைக்கவில்லை, சமூக அந்தஸ்து போன்றவற்றால்வருகிறது என்று சொல்லிபட்டிருக்கிறது. ஆனால்எல்லாம் கிடைத்த ஒருவன் இந்த விஷயத்தில் தாழ்ந்த நிலைக்கு போவானா ?

போவான் என்று சொல்கிறதுசரித்திரம்.

மும்தாஸை பார்க்கும் முன்னரேஷாஜகானுக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது, உடல் சார்ந்த இன்பத்தை போதும் போதும் என்றளவுக்குஅனுபவித்திருந்தார் . ஆனால் மும்தாஸ் மேல் காதல் கொண்டார் ஷாஜகான், அப்படி காதல் கொண்டதற்கு காரணம்மும்தாஸின் அழகு என்று சரித்திர ஆய்வாளர்கள் சொல்கிறார்கள். திருமணதிற்கு பின் மும்தாஸின் அந்தபுர பறவையாக மாறி போனார் ஷாஜகான். ராஜ்ய முடிவுகளைஎல்லாம் மும்தாஸ் தான் எடுத்ததாகவும் , மன்னர் அதை நடுமுறை படுத்தும் அமைச்சராக இருந்தாகவும் சொல்கிறார்கள்.ஒவ்வொரு புத்தகமும் ஒவ்வொரு மாதிரி சொல்கிறது இந்த விவகாரத்தை.

மும்தாஸ் உண்மையாக மன்னரைகாதலித்தாரா இல்லை வேண்டும் என்று செய்தாரா என்று யாராலும் உறுதியாக சொல்லமுடிவதில்லை. மும்தாஸின் வியாபாரி தந்தையை பற்றி அவ்வளவாக தெரியவில்லை, அவர் தீர்மானத்தின் மூலம் என்ன என்னபலன்களை அனுபவித்தார் என்று தெரிந்தால் மட்டுமே மும்தாஸ் - ஷாஜகான் உறவை பற்றிசொல்ல முடியும். எப்படி இருந்தாலும் அதற்க்கு மும்தாஸ்கூடுத்த விலை ; அவர்களதுஉயிர். ஷாஜகான் மும்தாஸை படுக்கை அறை இன்பம் தரும் பொருளாக பார்த்தார். மும்தாஸ் பிள்ளைகளைபிரசவித்து பிரசவித்தே உயிரை விட்டதாகவும் சொல்கிறார்கள்.இதில் யார் யாருக்கு தாழ்ந்து போனார்கள் என்பது காலத்திற்கே தெரிந்த உண்மை ; சரித்திர புதிர்.

தொடரும்.

தந்திரம் - ட்டி.கண்ணன்

2011-12-21T19:39:00.000+05:30

வெயிலின் குன்றோ

சிறு செம்பவழ குன்று மணியோ

ஆலய மணியின் கடைசிச் சொடுக்கோ

அருங்காட்சியகத்தின் மெல்லிருட்டோ

மோர்கள் பற்றிய ரகசிய வதந்திகளோ

மரணிப்பவனின் கண்ணின் கடைசி கருணையோ

பொறுமையின் கண் வழியும் பெருமிதமோ

உடனே வசீகரிக்கப்படுகிறோம்

உள்ளார்ந்த கேள்விகளுக்கு விடை

தேடாமல் மொழிக்குள் அமர்கிறோம்

தேடியும் கிடைக்காமல் அலுத்தவர்களின்

முகம் பூக்கும் மெல்லிய காற்று

மொழியின் வரிகளை முறிக்கிறது

வசீகரப்படுகிறோம்.

நன்றி - காலம் ::சிற்றிதழ் ; விலை - ரூ.60 }}}அசோகமித்திரன் சிறப்பிதழ்{{{ :::: அக்டோபர் - டிசம்பர் 2011 இஷ்யூ :::: பக்கம் - 11 :

தொடர்ப்புக்கு :::: மொபைல் - 95436 16642 ::

ஈமெயில் -- kalammagazine@gmail.com ::

ராபியா பஸ்ரியின் (Rabia Basri's) }{ }{ உதவாத பெண்மை / யோனி

2011-12-18T22:27:00.000+05:30

"மௌனத்தில்

அவள் வாழ்ந்தாள்.

மௌனத்திலேயே

அவள் இறந்தாள்.

செய்தி கேள்விப்பட்ட பிறகு,

"உதவாத யோனி" என்று

அவர்கள் சொன்னார்கள்.

நான் அவளது சடலத்தின் முன்பு

மண்டியிட்டு அமர்ந்தேன்.

அவளை மறைத்திருந்த

சவத்துணியை

எனது நகங்கள் கொண்டு

கிழித்தேன்.

பிறகு அவளது கல்லறையில்

ஏதோ எழுதினேன்."

இந்த கவிதை என்ன பெயர் என்று விசாரித்து பார்த்ததில் யாருக்கும் தெரியவில்லை. எனக்கு என்ன பெயர் வைக்குறதுன்னே தெரியல.

இந்த கவிதை எழுப்பிடும் கேள்விகள் பல. அந்தந்த கேள்விகளுக்கு எல்லாம் எது பதிலாக இருக்கும் என்று என்னை நானே கேட்டுக் கொள்கிறேன். யார் அவன் ??? அவர் அவளது கல்லறையில் என்ன எழுதினான் ?? அவளுக்கு அவனுக்கு என்ன தொடர்ப்பு ???

இந்த கவிதையின் வழியாக கவிஞர் இன்னொரு விஷயத்தையும் சொல்லாமல் சொல்லுறாரு. "மௌனத்தில் அவள் வாழ்ந்தாள்" என்ற வரி எத்தனை வலி தாங்கி உள்ளது என்று அதை படிக்க படிக்க தான் எனக்கு தெரிகிறது. பிறகு மத்தியில் "உதவாத யோனி" என்ற இடத்தில அவளது கணவன் புணர்ச்சிக்காக மட்டுமே அவளுடன் வாழ்ந்து / இருந்து இருப்பான் என்று தெரிகிறது.

அந்த இடம் வரைக்கும் எனக்கு தெளிவாக புரிந்த கவிதை, பிறகு வந்த வார்த்தைகளில் / வரிகளில் எதுவும் எனக்கு புரியவில்லை. முக்கியமாக "சவத்துணியை, எனது நகங்கள் கொண்டு கிழித்தேன்" என்ற வரி எதை குறிப்பாதாக இருக்கும் என்று இதை டைப் அடிக்கும் வரைக்கும் யோசித்து கொண்டே இருக்கிறேன். தெரிந்தவர்கள் சொல்லவும்.

நன்றி - வலசை : பயணம் -1 :: பக்கம் : 33

கலவை - }} மம்பட்டியான் {{ கூகிள் பஸ் {{{

2011-12-15T21:23:00.001+05:30

கூகிள் கம்பெனிகாரங்க இதோ அதோன்னு இழுத்தடிச்சு, பூச்சாண்டி எல்லாம் காட்டி இன்னைக்கு காலைல முடிட்டாங்க. ஏதோ ரொம்ப நெருங்கி பழகின தோஸ்த் என்னை விட்டு போன மாதிரி இருந்துச்சு. ஒரு வருஷம் போனதே தெரியல. சண்டை, பிடிவாதம்ன்னு பக்கவாதம் வராத குறையா போனாலும், அதுல இருந்த ஒரு ப்ளஸ் பாயிண்ட் :::: அது எல்லோரையும் ரொம்ப அக்டிவ்வா வைச்சு இருந்துச்சு. நிமிஷத்துல லைக்கிங், காரி துப்புறதுன்னு சுவாரசியமா போச்சு.

அரசியல் டிபேட் நடுக்குற இடத்துல எல்லாம் சும்மா ஒரு லைக்கிங்கை போட்டுட்டு வேடிக்கை பார்பேன். பதிவுலகம் போலில்லாமல் எல்லோரையும் ஒரே இடத்துல படிக்க முடிஞ்சுது. பல நட்புகள் உருவாக காரணமாகவும் இருந்தது. முக்கியமா பதிவு எழுதுற டைம்ல சில பல புஸ்தகம் படிச்சேன்.

கூகிள் பஸ்ஸை என் வாழ்க்கைல மறக்கவே முடியாது :::: சென்னைல இப்ப இருக்குற வீட்டை கட்ட ஆரம்பிச்ச போது, நான் பஸ் விட ஆரம்பிச்சேன், இப்ப கட்டி முடிச்ச எங்களோட வீட்டுல இருக்குற என்னோட ரூம்ல உட்கார்ந்துகிட்டு இந்த பதிவை டைப்பிக்கிறேன். வயசான காலத்துல நினைச்சு நினைச்சு சிரிக்க நிறைய விஷயம் கிடைச்சுது இந்த கூகிள் பஸ் மூலம். அந்த அனுபவங்களை மனசுல சேமிச்சு வைச்சு கிட்டேன்.

இப்ப கூகிள் ப்ளஸ்ல அதே மொக்கைய ஆரம்பிச்சு இருக்கேன் :::: உருப்படியா அதுல போஸ்ட்டிக்க கொஞ்ச நாளாகும்.

எழுதாத இந்த ஒரு வருஷத்துல பல பேரு இலக்கியத பொரட்டி பொரட்டி எடுக்குற நோக்கத்துல பல திரட்டிய ஆரம்பிச்சு இருக்காங்க. இப்ப நான் அதுலை எல்லாதுலையிலும் போய் என்னோட பிளாக்கை சேர்க்கணும்.

பிரபல பதிவர்கள் பலர் பஸ்ஸிட்டு கொண்டிருந்த காலத்துல நிறைய பேரு பதிவெழுத ஆரம்பிச்சு இருக்காங்க ; அவங்களை எல்லாம் படிக்க ஆரம்பிக்கணும்.

டிஸ்கி - பதிவுலகத்துல என்ன ஒரு குறைன்ன, யாரையும் டக் பண்ணிவிட்டுட்டு கும்மி அடிக்க முடியாது.

= = = = =

நம்ம பயபுள்ள சேடன் எழுதின புரட்சி இருபது/இருபது {அதாங்க REVOLUTION 2020 } வந்த அன்னைக்கே வாங்கி படிச்சுட்டேன். அவரோட மத்த நாவல்ல வர மாதிரி எல்லாம் கிளைமாக்ஸ் ல ஒரு தேவ தூதர் பேசுறதில்ல :::: ஆன்னா நாயகனும் நாயகியும் ஒட்டிண்டு இஷிண்டு உடற்பயற்சி எல்லாம் பண்ணுறாங்க. அதுலயும் அந்த கோபால் மிஸ்ரா ( முரளிதரனோட துஸ்ரா எல்லாம் இல்லைங்க ) ஒரே பாட்டுல தொழிலதிபர் ஆனா பிறவு கதைல பெருசா ஒரு டிவிஸ்ட் அன் டர்ன் எல்லாம் இல்லை ; ஆனாலும் சுவாரசியமா போகுது.

= = = = =

காலம் பத்திரிக்கைல ( இந்த மாசத்து இஷ்யூ :::: அசோகமித்திரன் ஸ்பெஷல்) அ.முத்துலிங்கம் "சோப்பும் வாசனையும்" ங்குற சிறுகதைய பத்தி எழுதிருக்காரு. படிச்சதுல இருந்து நான் ரொம்ப டிஸ்டர்ப்டுடா இருக்கேன். அதுவும் தான் கொலை செய்ய பட போகிறோம்ன்னு தெரிஞ்சே மௌனமா புருஷன் பின்னாடி பொண்ணை பத்தி படிக்கும் போதே ஒரு மாதிரியா இருக்கு. இத்தனைக்கும் அது அந்த சிறுகதைய பத்தின ஒரு சிறுகுறிப்பு தான். படிக்க வேண்டிய சிறுகதை லிஸ்ட்ல அதையும் வச்சு இருக்கேன்.

சிறுகதைன்ன உடனே ஞாபகம் வருது ஆதவனின் "சினிமா முடிந்தபோது" ங்குற சிறுகதைய பத்தி ரொம்ப நாளா விலாவாரியா எழுதணும்ன்னு நினைச்சுகிட்டு இருக்கேன். முடிஞ்சா அடுத்த பதிவுல எழுதுடிறேன்.

டிஸ்கி - என்னோட இரண்டு சிறுகதையும் ரொம்ப டிராப்ட்ல இருக்கு ; கூடிய சீக்கிரம் பப்ளிஷ் பண்ணி இலக்கியத்தை கொலையா கொல்லுவோம்.

= = = = =

எனக்கு பலப் பிக்ஷன் படங்களில் ரொம்ப பிடித்தது மம்பட்டியான் தான். அதுலயும் "காட்டு வழி போற பெண்ணே கவலை படாத...." ங்குற பாட்டு எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும், ஒரு மாதிரியான ஹால்லோ வாய்ஸ்ல இருக்கும் அந்த பாட்டு. அதுவே அதுக்கு ஒரு ப்ளஸ் பாயிண்ட்டா இருக்கும். அந்த காலதுலையே படத்தை ரொம்ப த்ரில்லிங்கா கொண்டு போயிருப்பாங்க ::::: இப்ப எப்படின்னு வந்திருக்கோன்னு தெரியல. அதுவும் பழைய மசால் வடைய தின்ன மாதிரி தியாகராஜன் ஸார் அதுல மூஞ்சிய உர்ன்னே ஒரு மாதிரி வச்சு இருப்பாரு. பிரசாந்த் எப்படி பண்ணிருக்கோ தெரியல. அவரோட "கண்ணெதிரே தோன்றினாள்" படம் எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் ::::: ஸோ இந்த படம் வெற்றி பெறணும்ன்னு கடவுள் நம்பிக்கை இருக்கிறவங்க கிட்ட சொல்லி, வேண்டிக்க சொல்லுறேன்.

= = = = =

மல்லிகா ஷெராவத் நடிச்ச மர்டர் படத்தை, அவரோட அழகுக்காகவே இரண்டு மூணு வாட்டி பார்த்திருக்கிறேன் :::: ஆனா ஒஸ்தி படத்துல வர கலாசால பாட்டை பார்க்கும் போது, அவருக்கு ரொம்ப வயசு ஆனா மாதிரி தெரியுது, இல்லாட்டி காஸ்டியூம் சரியா பொருந்தமா போயிருக்கலாம். அதுவும் எல்.ஆர். ஈஸ்வரி குரல் அவருக்கு பொருந்தமா போய், அதுவே கவர்ச்சியை குறைச்சுருச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.

= = = = =

தமிழுணர்வை பத்தி பேசுறதுன்னாலே "ஏழாம் அறிவு" யை தமிழர்கள் கொண்டாடணும்ன்னு சொல்லுறாங்க. ரைட்டு ஓகே. அதே மாதிரி மக்களின் நன்மைய, நாட்டு பாதுகாப்பை பத்தி பேசுற, மக்களுணர்வை பேசுற "வேலாயுதத்தை" இந்த நாடே கொண்டாடணும்ல .... ஏன் அத பத்தி யாரும் பேசல ?

= = = = =

சரிங்க .... தூக்கம் வருது. கமெண்ட்டைய போட்டுட்டு, அப்படியா வோட்டையும் குத்தி ருங்க. அப்பாலிக்க பார்போம்.

KEEP SMILING

ENJOY LIVING

கலவை - கூகிள் பஸ்ஸில் பயணம் செய்தவை

2011-10-24T05:06:00.005+05:30

போற வழி எல்லாம் கோவம், பொறமை என்ற எச்சிலை துப்பிக் கொண்டே போனால், அதே வழியில் திரும்பி வரும் போது, நாம் துப்பிய எச்சில் தான் நம்மை வரவேற்கும். வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே. கற்று கொள்வது, கற்று தருவதற்கே ::::

= = = =

கடைசி நாள்

அன்று தான் எங்களது கல்லூரி வாழ்க்கையின் கடைசி நாள். பிரம்மை பிடித்தது போல் எல்லோரும் டி கடையில் உட்கார்ந்து இருந்தோம். வாழ்க்கையில் என்ன ஆவோம் ? மீண்டும் சந்திப்போமா ??? என்று எல்லோரும் கவலைப்பட்டு கொண்டிருக்க ::: நானோ அந்த கவலைகளோடு வேறொரு கவலையை பற்றியும் கவலை பட்டு கொண்டிருந்தேன். காதல் :::: அவள் :::: வேலை:::::எதிர்காலம் = கவலை

என்னை தவிர வேறு யாருக்கும் பலமான குடும்ப பின்னணி இல்லை. அதற்காகவும் கவலை பட்டு கொண்டிருந்தேன். என் எதிர்க்காலதுக்காக ஒரு சிற்பத்தை போல என் அப்பா என்னை செதுக்கி கொண்டிருந்தார். என் நண்பர்களுக்கு அப்படிப்பட்ட சிற்பி என்று யாருமில்லை.

கிண்டலும் கேலியுமாய் நேரம் கடந்து போன பின், எல்லோரும் நல்லவர்களாய் மாறி விட தீர்மானித்து, தூரத்தில் wine shop நோக்கி போனோம். ஒரு பீர், மற்றும் ஒரு நீளமான சிகரட்டும் வாங்கினோம் (இரண்டினுடைய பெயர்களும் இப்பொழுது நினைவில் இல்லை). மொத்தம் பதினாறு பேர் (என்னையும் சேர்த்து (யுவா மற்றும் அப்பாஸ் இருவரும் ரொம்ப படிப்ப்ஸ் என்பதினால் அவர்கள் இந்த கோஷ்டியில் சேர்த்து கொள்ளவில்லை))

ஆளுக்கு ஒரு இழுப்பு என்று என் பக்கத்தில் இருந்த பையன் சிகரட்டை பத்த வைத்தான். அடுத்தது என்னிடம் தருவான் என்று எதிர்க்கொண்டிருந்த நேரத்தில், அவனுக்கு அடுத்து இருந்த பையன் புகைக்க ஆரம்பித்தான். அப்படியே சுற்றில் போய், குருமூர்த்தி என்னிடம் சிகரட்டை தரும் போது கங்கு பஞ்சுக்கு பக்கத்தில் இருந்தது. புகைக்க உதடுகளில் வைத்து இழுத்த பொழுது, கண்கள் எரிந்தது. இருமினேன்.

அடுத்தது பீர் ::::: இந்த தடவை யார் ஆரம்பித்து வைத்தார்கள் என்று தெரியவில்லை. பாதி அளவில் பீர் இருக்கும் பொழுது, பாட்டில் என்னிடம் வந்தது. சிறிது குடித்தேன். கஷாயம் போலிருந்தது. பிறவு வெளி வந்தோம். பிரிந்து போனோம்

இன்று வரையில் அவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள் ...எங்கு இருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. பொருளாதார போராட்டத்தில் எனக்கு என்று அடையாளத்தை பெற்று விட்டேன். அதே போல் அவர்களும் அடையாளம் பெற்றார்களா ??? தெரியவில்லை. convocation :::: மேற்படிப்பு ; வேலை என்றாகி விட்டது அப்பொழுது. பார்க்க முடியவில்லை யாரையும் அப்பொழுது.

யுவாவுக்கு கல்யாணம் ஆகிவிட்டது, அப்பாஸும் வெளிநாடு போய்விட்டான். தொடர்ப்பில் இருப்பார்களா என்று தெரியவில்லை.

அந்த பதினைந்து பெயர்களையும் சமூக இணையதளங்களில் தேடி தேடி பார்க்கிறேன்.... பார்த்து கொண்டிருக்கிறேன்..... அவர்களோடு நட்பை புதுபிக்க முடியாவிட்டாலும் கவலை இல்லை. அவர்கள் நலமுடன் இருக்கிறார்கள் என்று தெரிந்தாலே போதும் எனக்கு...

#டைரி குறிப்பு
Oct. 17, 2011

= = = =

அண்ணா நாமம் வாழ்க ; எம்ஜியார் நாமம் வாழ்க :::::: நாளை அவர்கள் நமக்கு போடபோகும் நாமமும் வாழ்க

= = = =

சிறு வயது நினைவுகள் :-

நிறைய விஷயங்கள் இருக்கு, இந்த விளம்பரத்தை பத்தி டைப்பிக்க. ஆனால் கண்களை முடி யோசித்து பார்த்தால் அழுகை தான் வருகிறது. சின்ன வயசுல அப்பா எங்களோட செலவு செய்ஞ்ச நேரம் ரொம்ப ரொம்ப கம்மி தான். அப்படி அவர் எங்களோட செலவு செய்த நேரங்களில், ஸ்கூட்டர் பயணங்களும் அடங்கும். நான் முன்னாடி நிற்க, அண்ணன் அப்பாவுக்கு பின்னாடி உட்கார்ந்து இருக்க ::::: அப்பா ஸ்கூட்டர் ஓட்டுவர். முகத்துல எதிர் காத்து அடிக்கும் போது, ஏதோ வானத்துல பறக்குற மாதிரியே இருக்கும். I miss it :(((

இன்று வரைக்கும் எங்க அப்பா மாதிரி, ஸ்டைலா யாரும் வண்டி ஒட்டி நான் பார்த்ததில்லை

= = = =

கல்லூரி படிக்கும் போது ::::: ஒரு பெண்ணை செமையா இம்ப்ரஸ் பண்ண வேண்டுமென்பதற்காக ரத்தத்தால் எடுத்திய காதல் கடிதம் தரலாமென்று முடிவு செய்தேன். அவளுக்கு ஏகப்பட்ட போட்டி பசங்க மத்தியில். இரண்டு நாள் கழித்து வேறொருவன் பிரோபோஸ் பண்ண போவதாய் தெரிந்ததும், இன்னும் பயம் ஜாஸ்தியாகிருச்சு. அவனுக்கு முன்னாடி நான் அவளுக்கு பிரோபோஸ் பண்ணி, அவளை கரெக்ட் பண்ணனும் என்பதற்காக தான், இந்த ரத்த காதல் கடித திட்டம்

அன்று மாலை விடுதி அறையில் அதற்காக பிளேட் உடன் ஆயுதமாக இருக்கும் போது ஒரே பயமா இருந்துச்சு. என்ன பண்ணுறதுன்னு தெரியல.

பிறவு பயம் காரணமாக பெருசா ஒன்னும் பண்ணல. கறி கடைல கொஞ்சம் ஆட்டு ரத்தம் வாங்கி, லெட்டர் எழுதி அவளுக்கு தந்துட்டேன். பாவி மவ பிரின்சிபால் கிட்ட போட்டு கூடுத்துடா.

வேறு வழி இல்லாம உண்மையை சொல்ல வேண்டியதா போயிருச்சு

# தொழி பிரேமா

= = = =

பல உலக சினிமாக்களை நிம்மதியா வீட்டு ஹாலில் உள்ள டிவியில் போட்டு பார்க்க முடியல. தீடிர்ன்னு முண்டமா வந்து உடற்பயிற்சி செய்ய ஆரம்பிச்சுறாங்க

= = = =

எந்த மனிதனுக்கும் சுயம் ஒரு பிரச்சனையாக இருப்பதில்லை. அதை ஏற்று கொள்வதில் தான் அவனுக்கு பிரச்சனை. நாம் இப்படி தான் என்று மனிதன் ஒரு பொழுதும் ஒத்து கொள்வதில்லை. "நாம் இப்படி இல்லை" என்று தினமும் அவனை அவனே ஏமாற்றி கொள்ளும் முயற்சிகளில் தான் மனிதன் தீவிரமாக இருக்கிறான்

= = = =

பெண் என்பவள் புகுந்த வீட்டில் இடதுசாரியாகவும், பிறந்த வீட்டில் வலதுசாரியாகவும் இருக்கிறாள்.

= = = =

2005 யில் நண்பரிடம் நான் கூடுத்த யவன ராணி நாவல் (இரண்டு புத்தகம்) பல ஊர் சுற்றி, இன்று தான் கைக்கு வந்து சேர்ந்தது.

சின்ன வயதிலிருந்தே எனக்கொரு பழக்கம். வாங்கிய புத்தகத்தில் வாங்கிய தேதி, படித்து முடித்த தேதி மற்றும் அந்த புத்தகத்தை பற்றி என்னுடைய எண்ணங்கள் என்று எழுதி வைப்பேன். 2005 ல என்ன மனநிலையில் இருந்தேனோ தெரியவில்லை சண்டை காட்சிகளை பற்றி புகழ்ந்து எழுதிருக்கிறேன். இதை படித்த உடன், மற்ற புத்தகங்களையும் எடுத்து, நான் எழுதி வைத்த குறிப்புகளை படித்தேன். நல்லா பொழுது போனது. இந்த மாதிரியான பழக்கம் உங்களுக்கும் இருக்கிறதா ???

டிஸ்கி - சுஜாதாவின் "பிரிவோம் சிந்திப்போம்" ல sad smiley போட்டிருக்கிறேன்.

= = = =

புதுமைபித்தன் சிறுகதை தொகுப்புல, எக்ஸாம் பத்தியும் அதற்க்கு படிக்கும் காலேஜ் ஸ்டுடென்ட்ஸ் பத்தியும் புதுமைபித்தன் ஒரு கதை எழுதிருக்கார், செம பட்டாசா இருக்கு. அப்படியே என்னோட கல்லூரி வாழ்க்கையை திரும்ப பார்த்த மாதிரி இருந்துச்சு. எல்லா காலத்துலையும் ஸ்டுடென்ட்ஸ் ஒரே மாதிரியா தான் இருந்திருக்காங்க போல இருக்கு.

= = = =

"ஏமாறுகிறவர்கள் இருக்கிற வரை ஏமாற்றுப்பவர்கள் இருக்க தான் செய்வார்கள்" ன்னு சொல்லுறது "கற்பழிக்க பெண்கள் இருக்கும் வரை கற்பழிப்பவர்கள் இருக்க தான் செய்வார்கள்" ன்னு சொல்லுற மாதிரி இருக்கு. இந்த மாதிரியான லூஸ் தனமான தத்துவங்களை சொல்லுகிறவர்களை கண்டால் கோவம் தான் வருது

= = = =

பல விதமான அரசியல் கட்டுரைகளை படித்த பின் பொதுபுத்தி என்ன சொல்லுகிறதென்றால் - " ஆணியே புடுங்க வேண்டாம் "

= = = =

என் பெயர் ராமசேஷன் - நாடோடி பிம்பங்கள்

2011-09-18T17:05:00.010+05:30

"ஆமாம், ராமசேஷன். கர்நாடகமான ஒரு பெயர்." என்று முதல் வரியில் ஆரம்பித்து "பல்லை உடைத்துக் கையில் கொடுப்பேன், ஜாக்கிரதை" என்று கடைசி வரியில் கதை முடிவதற்குள், நான் ராமசேஷனாகவே வாழ்ந்துவிட்டேன். மற்ற நாவல்களில் எல்லாம் கதைமாந்தர்களுடன் கொஞ்ச நாள் வாழ்வேன், ஆனால் ஆதவன் அவர்கள் என்னை அவரது எழுத்தின் மூலம் என்னை நூற்றி எண்பத்தெட்டு பக்கங்களுக்கு ராமசேஷனாக மாற்றிவிட்டார். புத்தகம் முடித்து மாதங்களான பின்னும், வாசிப்பனுபவ சுவடுகள் என்னை விட்டு போகவில்லை.

கதாவிலாசத்தில் ஆதவனை பற்றி படித்த போது கூட, எஸ்ராவின் எழுத்துநடையில் மயங்கிருந்தேனே தவிர, ஆதவனை பற்றி தெரிந்து கொள்ள ஆர்வம் காட்டவில்லை. பிறகு புத்தக கடையில் சுற்றி வரும் பொழுதெல்லாம் இந்த புத்தகத்தின் அட்டைபடம் என்னை ரொம்ப வசீகரித்திருந்தது, அதற்காகவே வாங்கினேன். கதைக்கும் அட்டை படத்திற்கும் என்ன தொடர்பிருக்க முடியும் என்று அடிக்கடி யோசிப்பேன். வாசித்து முடித்த பின், இந்த படத்தை விட வேறெந்த படமும் இதற்க்கு பொருத்தமாக இருக்க முடியாது என்பதை தெரிந்துக் கொண்டேன்.

நாடோடி பிம்பங்கள் - இந்த பதிவுக்கு ஏற்ற தலைப்பா இது என்றெல்லாம் எனக்கு தெரியவில்லை, ஆனால் எனக்கு பொருத்தமானது. நான் அடையாளங்களை எப்பொழுதும் வெறுப்பவன். வெறும் அப்பாவி மேவியாக இருந்த வரைக்கும் சந்தோஷமா இருந்தேன். ஆனால் பொருளாதார அடிமை வேடமிட்ட பிறகு, தினந்தோறும் புது புது அடையாளங்களை விரும்பமில்லாமல் அணிந்து கொள்கிறேன் . அதிகாரத்தை காட்ட, பணிவை காட்ட........ இன்னும் என்னவெல்லாம் இருக்கிறதோ அதற்கெல்லாம். நான் நல்லவனா என்று தெரியாது ;கெட்டவன் இல்லை. ஆனால் கிளையன்ட்களுக்கு முன்னால் தூய்மையான நெய்யில் செய்த நல்லவன் என்று நடிக்க, அடையாளமற்ற எனக்கு இந்த தற்காலிய பிம்பங்கள் பெரிதும் பயன் படுகின்றன. ஆனால் கூத்து ஆடுபவர், அலங்காரத்தை கலைத்த பின், அந்த பவுடரில் உள்ள நச்சு தன்மையால் அவனது முகத்திற்கு பாதிப்பு வருவது போல், எல்லா பிம்பங்களையும் கலைத்துவிட்டு

வீட்டிற்கு வந்த பிறகும் எனக்கு அன்று அணிந்த பிம்பங்களின் பாதிப்பு அதிக அளவில் இருக்கிறது.

எந்தவித அடையாளமோ, பிம்பமோ இன்றி, தோழமை உணர்வுக்காக சிலரை நாடி செல்வேன், நான் போகும் சமயம் அவர்கள் ஏதோ பிம்பத்தோடு இருப்பதை கண்டு, நொந்து போய் திரும்ப வருவேன். எனது இயல்புகளுடன் யாரிடமும் இயல்பாய் இருக்க முடிவதில்லை. பிறர் அணிந்து கொள்ளும் பிம்பங்கள் குறித்து குழப்பங்கள் / கோவங்கள் எல்லாம் என்னை சூழ்ந்து கொள்ளும். அதை பற்றிய யோசனையாகவே இருப்பேன். ராமசேஷனும் அப்படியே. ராமசேஷனை சுற்றி உள்ளவர்களை பற்றிய அவனது பார்வையில் பேசுகிறது இந்த நாவல்.

மனிதர்கள் எப்பொழுதுமே ஒரே மாதிரி தான். எந்த நிலையிலும் தனது விருப்பங்களை நிலைநாட்ட, இருப்பை தக்க வைத்துக் கொள்ள, பிறர் மத்தியில் முக்கியத்துவம் பெற ; மற்றவர்களை குப்பை தொட்டியாக்கி தங்களது விருப்பங்களை திணிப்பதையே முக்கிய வேலையாக செய்வார்கள். ராமசேஷனை சுற்றியும் அப்படிபட்ட மனிதர்கள் தான். அவனது அம்மா,அத்தை, நண்பர்கள், உறவினர்கள், காதலிகள் என்று எல்லோரும் அவனிடத்தில் ஏதொரு பிம்பத்தோடு பழகுகிறார்கள். அவனது எண்ண ஓட்டத்தில் அதையெல்லாம் கிண்டலும் கேலியுமாய் எதிர் கொள்கிறான். அவனும் சில சமயம் பிம்பங்களை அணிந்து கொள்கிறான், வெற்றியும் தோல்வியும் அடைகிறான்.

பிம்பங்கள் சார்ந்த குழப்பங்களும் அவனுக்கு வருகிறது. எனக்கும் அந்த மாதிர்யான குழப்பங்கள் அடிக்கடி வரும் : யாரிடம் எந்த பிம்பத்தோடு பழகினேன் என்று.

நிறைய பேர் சொல்கிற மாதிரி, இந்த நாவலில் ஏதொரு இடத்தில நம்மை பொருத்தி பார்த்து கொள்ளலாம். அதிலும் கதைக்கு முன்னுரையாக லா.ச. ராமாமிருதம் அவர்கள் "அபிதா"வில் எழுதிருந்ததை போட்டிருக்கிறார்கள் .... அவ்வளவு பொருத்தும்.

"நான் ஏதோ ஒரு விளையாட்டுக்காக நாய் வேஷம் போட்டேனென்று என்னை அந்த வேஷத்திலேயே நிரந்தரப்படுத்தப் பார்க்கிறாள்"... இந்த வரிகள் எனது மன காயங்களை பிரதிபலிப்பு செய்கிறது. அலுவலக நேரத்திற்கு பிறகான நேரங்களில், அல்லது வாரயிறுதி நாட்களில் அலுவலக நட்புகளை சந்திக்கும் பொழுதெல்லாம், அவர்கள் என்னை, நான் போட்டுக்கொள்ளும் அலுவலகதிற்கான பிம்பத்தோடு தான் சந்திக்க விரும்புகிறார்கள். பிம்பங்கள் என்ற குப்பை தொட்டியை நான் எப்பொழுதும் சுமப்பதில்லை என்று அவர்களுக்கு புரிய வைப்பதற்குள் போதும் போதும் என்றாகி விடும். அதனால் இப்பொழுதெல்லாம் யாருக்கும் விளக்குரை தருவதில்லை... இன்ஸ்டன்ட் பிம்பம் அணிந்து கொள்கிறேன்.

மொத்தத்தில் - எல்லோரும் படிக்க வேண்டிய நூலிது

"ஒரு நகர்ப்புற மத்திய தர இளைஞனின் கண்களின் வழியே நவீன வாழ்நிலையின் பாசாங்குகளும் முகமூடிகளும்

வேட்கைகளும் சித்தரிக்கப்படும் என் பெயர் ராமசேஷன் ஆதவனின் புகழ் பெற்ற நாவல். சுய நிரூபணத்திற்கான பரிதவிப்பும் அடையாளத்

தேடலும் கொண்ட இளமையின் வண்ணம் மிகுந்த சித்திரம் இந்தநாவல்." புத்தக பின் அட்டையிலிருந்து.

இந்த நாவலை படிக்கும் பொழுது ஆதவன் நமது ஆழ்மனதில் இருக்கும் சில காயங்களுக்கு தனது எழுத்துக்களின் மூலம் மயிலிறகில் மருந்து தடவிகிறார். வண்ணங்கள் ஆயிரம் அழகாய் இருந்தாலும், அவைகளை பார்த்து ரசிக்க முடியுமே தவிர, அதிலோன்றாக முடியாது, ஆனால் ஆதவன் நம் கையை பிடித்து ஒரு அற்புதமான வாசிப்பனுவ பயணத்திற்கு கொண்டு செல்கிறார். அதில் நம்மை போலவே ஏமாற்றங்களையும், எரிச்சல்களையும் ராமசேஷன் சந்திக்கிறான்.

ஆதவனை பற்றி ..... அவரது படைப்புகளில் இதை மட்டும் வாசித்திருக்கிறேன் :::: இப்பொழுது ஆதவன் சிறுகதை தொகுப்பை வாசித்து கொண்டிருக்கிறேன். அதனால் ஆதவனை பற்றி அசோகமித்திரன் "1960 , 70 களில் இந்திய நகரங்களில் இளமைப் பொழுதைக் கழித்த, படித்த, மத்தியதர வர்க்கத்தினரின் பிரத்தியோக ஆசை - அபிலாஷைகளையும் சோகங்களையும் நிராசைகளையும் ஆதவனைப் போல யாரும் தமிழில் பிரதிபலித்ததில்லை." என்கிறார்.

ஆதவனை பற்றி இந்திரா பார்த்தசாரதி " நான் அவனை பாதித்திருப்பது போல, ஆதவனும் என்னை மிகவும் பாதித்திருக்கிறான். இதை நான் பெருமையாகச் சொல்லிக்கொள்ள முடியும்" என்கிறார்.

ஆதவனின் மற்ற படைப்புகள் பற்றி எனக்கு தெரியாது, ஆனால் "என் பெயர் ராமசேஷன்" கொண்டாடப்பட வேண்டிய ஓன்று. எனது கல்லூரி காலத்திலையே இந்த நாவல் எனக்கு கிடைத்திருந்தால், வாழ்க்கையின் வெறுமையான சில பக்கங்களை தவிர்த்திருக்கலாம். கல்லூரி படிப்பவர்கள் எல்லோரும் படிக்க வேண்டிய ஓன்று, ஏனென்றால் ராமசேஷனும் கல்லூரியில் படிக்கிறான். ஆனால் எனக்கென்னவோ இன்றும் எல்லா கல்லூரிகளிலும் ராமசேஷன் உலவி வருவதாகவே தோன்றுகிறது.

நாவலை படிக்கும் பொழுது , பிடித்த ஜன்னலோர ரயில் பயணம் போல் இருந்தது. கடைசி பக்கம் வந்த பொழுது, அய்யோ நாவல் முடிய போகிறதே, ராமசேஷனுடன் இனிமேல் பயணிக்க முடியாதா ?? என்றெல்லாம் மனதிற்கு வேதனை பட்டேன்.

வேறென்ன சொல்ல .... நாவலை படித்து முடித்த பிறகு I was completely swept off my feet .

வெளியீடு - உயிர்மை பதிப்பகம்

விலை - ரூ.120

The Lover (L'Amant) (1992) - படிக்க வேண்டியது ::: பார்க்க கூடாதது.

2011-09-11T18:41:00.006+05:30

"எங்களது புணர்வின் அங்கமாய், தெருவில் நடந்து போகிறவர்களும், சத்தங்களும் ஆகி போயின. முடிய அறைக்குள் இருந்தாலும், ஏதோ அந்த சத்தங்கள் மத்தியில் நான் நிர்வாணமாய், வெட்கம் இல்லாத ஸ்தீரியாய் உணர்ந்தேன். அவனது முத்தங்களுக்கிடைய தெருவில் ஓர் வியாபாரி விற்று கொண்டு போன கருவாடு வாசனையையும் உணர்ந்தேன்."

இந்த படத்தின் காட்சிகள் மூலமாக யாரவது கதையை புரிந்து கொள்ளலாம் என்று முயற்சி செய்தால், கண்டிப்பாக அவர்கள் தோல்வியை தான் சந்திப்பார்கள். ஏனென்றால் கதையென்று எதுவுமில்லை ; நான் பார்த்த வரைக்கும். இருந்தாலும் இந்த படத்தை பார்க்க ஏதொரு காரணம் உண்டென்றால், அது வசனங்கள் தான். சிற்சில இடங்களில் அழகாய். மேல நான் மொழிபெயர்த்திருக்கும் வசனம் அப்படியொன்றும் சிறப்பான காட்சியில் வரவதில்லை, இருந்தாலும் அதில் ஏதொன்று எனக்கு பிடித்திருந்தது.

கொஞ்சம் நாள் முன்பு, நானொரு வடநாட்டு கதையை படித்தேன் (வங்காள நாட்டு கதை என்று நினைக்கிறேன் : சரியாய் தெரியவில்லை), நாட்டு விடுதலைக்கு பிறகான காலகட்டத்தில், கலவரங்களுக்கு மத்தில் : தனது காதலியை முத்தமிட ஒரு மறைவான இடத்தை தேடி அலைகிறான் ஒரு காதலன் தனது காதலி உடன். தெருவில் எங்கும் கலவரக்காரர்கள் கோஷமிட்டபடி சென்று கொண்டிருப்பதால், தனிமையான இடமில்லாமல் தவிக்கிறான். ஒரு சிக்கலான சூழ்நிலையில், அவனுக்கு இடம் கிடைக்கிறது. அங்கு அவனது காதலியை அணைத்து கொள்கிறான், அவள் வைத்திருக்கும் பூக்களை மோகர்ந்து பார்க்கிறான், லேசாக முத்தமும் தருகிறான். அப்பொழுது அங்கு கலவரக்காரர்கள் சத்தம் போட்டு கொண்டு வருவதால். இருவரும் பிரிந்து போய்விடுகிறார்கள். அன்று இரவு அவன் கண் முடி, அந்த நிகழ்வை நினைத்து சந்தோஷப்பட நினைத்து, கண்களை முடி கனவு காண்கிறான், கனவில் முத்த நினைவுகளோடு கலவரக்காரர்களின் கோஷமும் அவனுக்கு கேட்கிறது. :::: இந்த கதையில் வருமிந்த நிகழ்வு தான் படத்தில் அந்த வசனங்கள் வரும் பொழுது ஞாபம் வந்தன.

கன்னடத்திலும், ஒரு கதையில், இரண்டு அறைகள் கொண்ட வீட்டில் வாழும் அந்த கால கூட்டு குடும்பத்தில் வாழும் ஒரு கணவன் மனைவி இடைய நடக்கும் புணர்வை கூட இதே மாதிரியான எழுத்துநடையில் ஆசிரியர் சொல்லிருப்பார்.

கதை என்றோன்னுமில்லை. ஆரம்பத்தில் இருந்து கடைசி வரைக்கும் நாயகன் பெயரோ, நாயகி பெயரோ சொல்ல படுவதில்லை. படம் முழுக்க நாயகி கதை சொல்லுவதாய் வருகிறது. கப்பில் அவளை அவன் சந்திக்கிறான். மோகம் கொள்கிறான். அவளும் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறாள். புணர்கிறார்கள். அவளது கஷ்டப்படும் குடும்பத்துக்கு அவன் உதவி செய்கிறான். பிறகு சில பிரச்சனைகள். சண்டை வருகிறது. அவள் கன்னித்தன்மை இல்லாததால் கல்யாணம் செய்ய மறுக்கிறான். சண்டை வருகிறது. அவனுக்கு வேறொரு இடத்தில திருமணம் நிச்சயம் ஆகுகிறது. அவள் பாரிஸ் கிளம்ப தயாராகிறாள். பிறகு என்னானது ????

மோசமாக எடுக்க பட்ட படமிதுவாக தான் இருக்கும். எந்த கதாபாத்திரத்திலும் அழுத்தமில்லை. இருந்தும் படம் பார்க்க நமக்கு கிடைக்கும் ஒரே காரணம் வசனங்களும், சிற்பல காட்சிகளும் தான்.

நாவலை எழுதியவர் Marguerite Duras.
இந்த நாவல் முழுக்க அவரது சிறு வயது நினைவுகள் தானென்று ஒரு பேச்சும் இருக்கிறது. படத்தின் கடைசி காட்சிகளும் அதை உணர்த்துவது போல் தான் இருக்கிறது. நாவலாசிரியர் தனது கடைசி காலத்தில் எழுதிய நாவலிது.

நாணயத்தின் இரண்டு பக்கம் போல : இந்த படத்தை கொண்டாடுவோர் ஒரு கோஷ்டியாகவும், வெறுப்பவர்கள் ஒரு கோஷ்டியாகவும் பிரிந்து இருக்கிறார்கள். நானிந்த படத்தை வெறுப்பவர்களின் பக்கம் இருக்கிறேன். படத்தை பாருங்கள். நான் பார்த்த பிறகு தான் இந்த கோஷ்டியில் சேர்ந்தேன்.

நாவலை படித்த ஒருவரிடம் கேட்டு பார்த்தேன். 1929 இல் பிரெஞ்சு காலனி ஆதிக்கத்தை பற்றியும் , ஒரு பெண்ணின் உணர்வுகளை பற்றியும் அழகாக சொல்லிருப்பதாய் சொன்னார். நான் நாவலை இன்னும் படிக்கவில்லை, படத்தை மட்டும் தான் பார்த்தேன்.
படத்தை "சின்ன பசு" என்கிற பெயரில் தமிழில் டப் செய்து, நகரங்களுக்கு வெளியே உள்ள திரையரங்குகளில் காலை காட்சியாக
நமது ஆட்கள் போட்டாலும் போடுவார்கள்.
சில வசனங்களுக்காக கண்டிப்பாக ஒரு முறை பார்க்கலாம் (அதுவும் வெட்டியாக இருந்தால் மட்டுமே)

#டிஸ்கி - ஒரு வேளை நீங்க நாவலை முதலில் படித்து விட்டால், தயவு செய்து படத்தை மட்டும் பார்க்காதீங்க.
#டிஸ்கி - புணர்வு காட்சிகள் அளவுக்கு அதிகமாகவே படதிலிருக்கிறது.

கலவை - மங்காத்தா ::: வலசை ::: ஸ்திரீபிரியன் அனுமன்

2011-09-04T19:20:00.019+05:30

மங்காத்தான்ன உள்ள-வெளியன்னு சொல்லி விளையாடுவாங்க. இதுக்கும் படத்துக்கும் என்ன சமந்தம்ன்னு நமக்கு தியேட்டர் உள்ள போகும் போது தெரியாது, ஆனா வெளிய வரும் போது தெரிஞ்சு இருக்கும். அப்படி தெரிஞ்சுக்குற நேரத்துல படத்தையும் நமக்கு பிடிச்சு இருக்கும், ஏன்ன 500 கோடி ரூபாய் யாருக்கு கிடைச்சுதுன்னு வெளிய வரும் யாரு கிட்டையும் சொல்லாம, ஒரு சஸ்பென்ஸோட படம் நல்ல இருக்கு போய் பாருங்கன்னு சொல்ல ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்குதுல :))).

வாலி படத்துல, ஊமை அஜித் மழைல கார் உள்ள உட்கார்ந்துகிட்டு தன்னோட இயலாமைய நினைச்சு அழுவாரு, தேவி தியட்டர் ல அந்த சீன் பார்த்ததுல இருந்து நானும் அஜித் ரசிகன். அதுக்கு அப்பரும் அஜித் படம்ன்னாலே கண்டிப்பா முத நாள் முத ஷோ தான். அப்படி கடசிய பார்த்த படம் ஜி, அதுக்கு பிறவு அந்த மாதிரி பார்க்க முடியல. லீவ் நாள்ல இந்த படம் வருதுன்னு தெரிஞ்ச பிறவு தான், எப்படியாச்சு முத ஷோ பார்த்துடுணும் வெறி வந்துருச்சு. வழக்கம் போல டிக்கெட் பயம், அதை போக்கினான் ஆபீஸ் நண்பன் சிவா.

வழக்கமா அஜித் படம்ன்ன டிக்கெட் புக் பண்ணி படம் பார்க்க எல்லாம் எனக்கு பிடிக்காது, அப்படி பார்த்தாலும் படம் பார்த்த மாதிரி இருக்காது.இந்த படத்துக்கு தான் புக் பண்ண டிக்கெட் ல போய் பார்த்தேன் ஐநாக்ஸ்ல, முத நாள் முத ஷோ.

படம் முழுக்க அந்த வில்லத்தனத்தை அருமையா body - language ல காட்டி இருக்கார் தல. அதுவும் அந்த சிரிப்பு - ஐயா அசிது இத எல்லாம் என்கையா இத்தன நாள் ஒளிச்சு வைச்சு இருந்தீரு. முத வாட்டி பார்க்கும் பசியோட இருந்ததால முத பாதியா ரசிக்க முடிய, இண்டர்வல் கொஞ்சம் நொறுக்குதீனிய நொறுக்குன பிறவு இரண்டாவது பாதிய நல்ல ரசிச்சேன். இப்ப யோசிச்சு பார்த்த, பட்டாசான இரண்டாவது பாதிக்கு முத பாதி இப்படி தான் இருக்கணும்ன்னு நினைக்கிறேன்.

குறைகள் ஆயிரம் இருந்தாலும் - அஜித்துக்காக நிச்சயம் இரண்டு முறை பார்க்கலாம்.

= = = = =

கோஷிஷ் (koshish - 1972 ) பார்க்க வேண்டிய படம். அதிலும் "காதல் கதைன்னு இதுக்கு மேல சினிமாவுல காட்ட என்ன இருக்கு, அதான் எல்லாத்தையும் காட்டியாச்சே"ன்னு சொல்லுற சில திரைத்துறை அப்பாடக்கர்கள் அவசியம் பார்க்க வேண்டிய படம். இதுல எண்ணன் விசேஷம்ன்ன கதைல நாயகன் - நாயகி இரண்டு பேருக்கும் காது கேட்காது, வாய் பேசவும் முடியாது. இருந்தும் இரண்டும் பேர் உள்ளையும் காதல் வருது, இரண்டு பெரும் ரோமன்ஸ் பண்ணுறாங்க. அதிலும் கதாநாயகன் தன்னோட திறமைகளை கதாநாயகிக்கு காட்டி கவர் பண்ணுற சீன் எல்லாம் செமையா இருக்கும். அதிலும் குறிப்பாக யார் யாருக்கோ இரண்டு பேரும் போன் பண்ணி கலாய்குற சீன் :))

= = = = =

சமீபத்துல தாய்லாந்து ராமாயணமான ராமகியனை பத்தி கொஞ்சம் வாசிச்சேன். அப்படி வாசிக்கும் போது என்னுடைய favorite character ஆனா அனுமனை பத்தி என்ன சொல்லிருக்காங்கன்னு ஒரு ஆவல்ல பார்த்தேன் : பார்த்து படிச்சதும் அதிர்ச்சி தான். ஏன்ன அனுமனை ஒரு ஸ்திரீபிரியன்னு போட்டிருந்தாங்க. சின்ன வயசுல நான் பயப்படும் பொழுதெல்லாம், எங்கம்மா எனக்கு அனுமார் கதை சொல்லி தைரியம் தருவாங்க. அப்படிப்பட்ட வால்மீகி ராமாயண அனுமன், இந்த ராமகியனுல இராவணன் பொண்டாட்டி, பொண்ணு, இந்திரஜித் பொண்டாட்டின்னு பல பெண்களுடன் உறவு வைச்சுகிறார், அதிலும் ஒரு முறை மண்டோதிரியை இராவணன் கண் முன்னாடியே கற்பழிகிறாராம். இதெல்லாம் படிச்ச பிறவு ஒன்னு மட்டும் நல்ல தெரியுது, புராணங்கள் ஊர் விட்டு ஊர் போகும் போது, அந்த இடத்துக்கு தேவையான அலங்காரங்கள் செய்து கொள்ளும்.

ஆதாரம் - ஆனந்த் ராகவ் எழுதின "ராமகியன் - தாய்லாந்து ராமாயணம்"

= = = = =

வாசிப்பின் போது புத்தகத்தின் ஏதொரு பக்கத்தையும், உறவின் போது பெண் உடலின் ஏதொரு பாகத்தையும் விட்டுவிட்டு அந்த நிகழ்வுக்கான முழு இன்பத்தையும் அனுபவித்து விடலாம். ஆனால் இசை என்பது அப்படி இல்லை, மழையை போல அதனுடைய ஒவ்வொரு துளியும் நம்மை பரவச படுத்தும். இத்தாலிய நாட்டு இசை அமைப்பாளர் என்னியோ மோர்ரீகோணி (Ennio Morricone) சினிமா பாரடிஸோ (Cinema Paradiso )வுக்கு அமைத்த இசை நமக்கு பரவசத்திலும் ஒரு பரவசத்தை குடுக்கும். நான் படம் பார்த்த பிறவு தான் இந்த இசை கோர்வையை கேட்டேன், படத்தை அனுபவித்த பிறவு முதல் முறை கேட்ட போது : நெகிழ்ந்து விட்டேன் : லேசாக அழுதேன். நீங்களும் கேட்டு பாருங்க.

= = = = =

படித்ததில் பிடித்தது -

"நான் ஏதோ ஒரு விளையாட்டுக்காக நாய் வேஷம் போட்டேனென்று என்னை அந்த வேஷத்திலேயே நிரந்தரப்படுத்தப் பார்க்கிறாள்". - என் பெயர் ராமசேஷன் - எழுதியவர் ஆதவன். எல்லோரும் படிக்க வேண்டிய நூலிது.

= = = = =

கூகிள் பஸ் ஸ்பெஷல் :-

இன்று செட்டிநாடு அலுவலக நோட்டீஸ் போர்டு ல பார்த்தேன். 1936 , 1937 , 1962 களில் வெளிவந்த இந்திய சட்டதிட்டங்களில் FORM க்கு தமிழில் நமூனா என்று இருக்கிறது. ஆனால் இதே 2001 ல வந்த சட்டதிட்டங்களில் FORM க்கு தமிழில் படிவம் என்று பயன்படுத்தி இருக்காங்க.

நமூனா (FORM ) என்று சொல் இன்றும் பயன்பாட்டில் இருக்கிறதா ??? விளக்கம் ப்ளீஸ்

= = = = =

டிவிட்டரில் சொன்னது :-

பெண் என்பவள் புகுந்த வீட்டில் இடதுசாரியாகவும், பிறந்த வீட்டில் வலதுசாரியாகவும் இருக்கிறாள்.
கடவுள் நமபிக்கை இல்லாதவனுக்கு கூட, மூட நம்பிக்கைகள் மீது கோவபட கடவுள் தேவை படுகிறார்.

திருவிழா முடிந்த கிராமம் போல் காண படுகிறது செய்தித்தாள் கடை இரவு நேரத்தில்.

நகரங்களில் மழை அனாதையாக பெய்ந்து கொண்டிருக்கிறது. நகர மக்களுக்கு மழை தேவை இல்லாத அழையா விருந்தாளி.

= = = = =

காலச்சுவடு
கூட
ஆரம்பத்தில் காலாண்டிதழ் ஆகா வந்ததென்று கேள்வி பட்டிருக்கிறேன். நண்பர் கார்த்திகை பாண்டியன் நேசமித்ரன் உடன் சேர்ந்துக்கொண்டு வலசை என்ற பெயரில் காலாண்டு சிற்றிதழ் வெளியீட்டு உள்ளார். உலக இலக்கிய அளவில் வாசிப்பனுவத்தை பெற விரும்பும் எல்லோரும் வாங்க வேண்டியதொன்று. நூறு ரூபாயில் ருஷ்யா, சீனா, ஈராக், இலங்கை இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரியா மற்றும் பல நாடுகளென்று வாசிப்பனுபவ இன்ப சுற்றுல்லா.

ழ கபே வலசை நாளுக்கு பிறகு வாந்த ஞாயிற்று கிழமை டிஸ்கவரி புக் பேலஸில்
காமராஜ், ராஜ சுந்தரராஜன், பத்மஜா கிருஷ்ணமூர்த்தி, விதூஷ் ஆகியவர்களை சந்தித்து பேசியதில் ரொம்ப சந்தோஷம்.இதற்கிடையில் டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் பற்றி சொல்லிய ஆகணும், சென்னையில் பெரும்பாலும் பல பிரபல புத்தக கடைகளில் கிடைக்காத தமிழ் புத்தகங்களெல்லாம் இங்கன்ன கிடைக்குது. புத்தக கடை வைத்திருப்பவர்கள் நல்ல வாசிப்பாளனாக இருக்க வேண்டும், அப்படி இருந்தால் தான் கடையை சிறப்பான முறையில் நடத்த முடியும் : இதற்க்கு டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் நல்ல உதாரணம்.

வலசை - கார்த்திகை பாண்டியனுக்காக நேற்று தான் வாங்கினேன். வலசையில் சில திசைகளில் குறை இருப்பதாய் உணர்கிறேன். முழுமையாக படித்த பின் ஒரு வேளை அதெல்லாம் தேவையான குறைகளாக தோன்றலாமென்று நினைக்கிறேன். பார்போம்.
= = = = =

Keep Smiling

Enjoy Living

முக்காத மூன்று முடிச்சுகள் / கடிச்சுகள் - தொடர் பதிவு

2011-08-07T19:00:00.006+05:30

தேடல் என்ற மைய புள்ளியில் கேள்விகளுக்கான பதில் நமக்கு கிடைக்கும் பொழுது, அந்த பதில்களெல்லாம் மற்றொரு கேள்விக்கான விதையாக இருக்கும். வாழ்க்கை என்பதொரு கோலம் மாதிரி தான், எப்படி புள்ளிகளுக்கிடைய கோடுகள் குறுக்கும் நெடுக்குமாய் போய் ஒரு கோலத்தை உருவாக்குகிறதோ, அந்த மாதிரி நமது வாழ்வின் பல நிலைகளிலும் அந்த கோடுகள் மாதிரி யோசனைகள் இருந்து கொண்டே இருக்கும். அப்படிபட்ட ஒரு நிலையில் நானிருக்கும் பொழுதில் தான் நண்பர் கார்த்திகை பாண்டியன் என்னை இந்த கேள்வி பதில் தொடர் பதிவுக்கு அழைத்துள்ளார். சரி பதிவின் கேள்விகளுக்கான எனது பதிலில் பயணிப்போம்.
1) நீங்கள் விரும்பும் மூன்று விஷயங்கள்?
எனக்கு பெரியதாக விருப்பமென்று எதுவுமில்லை. ஆனாலும் சில விஷயங்கள் எனக்கு பிடித்தவை இருக்கின்றன ; அவை - யோசிப்பது, புதிய மனிதர்களுடன் பழகுதல் பிறகு புத்தகங்களும் சினிமாவும்.

2) நீங்கள் விரும்பாத மூன்று விஷயங்கள்?
ஒரு காலத்தில் இந்த பட்டியல் பெரியதாக இருக்கும், மன பக்குவத்தின் காரணமாக பட்டியல் சுருங்கி விட்டது. இப்பொழுது பட்டியலில் பிரதானமாக இருப்பவை இயற்க்கை அழிவு,
மனிதர்களின் சுயநலம், பிறகு இஷ்டப்பட்டு வாங்கும் புத்தகங்கள் மொக்கையாய் இருப்பது. முக்கியமாக மதிய வேளையில் நான் சாப்பிடும் கோன் ஐஸ் கிரீம் உருகுவது... நான் விரும்பவே விரும்பாதொன்று.

3) பயப்படும் மூன்று விஷயங்கள்
?

ஒரு வயது வரைக்கும் பயங்களோடு வளர்ந்ததினால், எதற்கு அதிகம் பயபடுவேனேன்று தெரியாது.

4) உங்களுக்குப் புரியாத மூன்று விஷயங்கள்?
மரணம், மிருகங்களின் உலகம், படிக்காத புத்தகங்களில் இருப்பவை.

5) உங்கள் மேஜையில் உள்ள மூன்று பொருட்கள்?
அண்ணன் மகளோடு எடுத்துக் கொண்ட புகைப்படம், மொபைல் போன், SOURCE CODE மற்றும் BLACK SWAN பட டிவிடிகள்.

6) உங்களைச் சிரிக்க வைக்கும் மூன்று விஷயம் அல்லதுமனிதர்கள்?
சிரிப்பை மறந்து பல வருடங்களாகிவிட்டது. அதனால் சிரிக்க சந்தர்ப்பம் எப்பொழுது தேடிக்கொண்டே இருப்பேன். அப்படி கிடைத்தால் சிரித்துவிடுவேன். தனிமையில் இருக்கும் பொழுது சில கல்லூரி நினைவுகளால் புன்னகை பூப்பேன்.

7) தாங்கள் தற்போது செய்து கொண்டு இருக்கும் மூன்றுகாரியங்கள்?
பாலியல் தொழிலாளிகளை பற்றி ஒரு கட்டுரை படித்து கொண்டிருக்கிறேன், உலக சந்தை பற்றி கவலை படுகிறவர்களின் கவலைகளை படித்துகொண்டிருக்கிறேன், ஜன்னல் வழியாக வரும் மாலை நேர குளிர் காற்றை அனுபவித்து கொண்டிருக்கிறேன்.

8) வாழ் நாள் முடிவதற்குள் செய்ய நினைக்கும் மூன்றுகாரியங்கள்?
பொருளாதார அடிமையாகி விட்டபின், நாடு போற்றும் ஒரு தலைமை பொருளாதார அடிமையாக வேண்டும் என்று ஆசை படுகிறேன், நிறைய மனிதர்களை சந்திக்க வேண்டும், பள்ளிக்கு போக முடியாத சிறுவர்களுக்கு பாடம் சொல்லி தர வேண்டும்.

9) உங்களால் செய்து முடிக்கக் கூடிய மூன்று விஷயஙகள்?
இதற்க்கான பதில்களும், எனது தேடலில் உண்டு.

10) கேட்க விரும்பாத மூன்று விஷயங்கள்?
கேட்க கூடாது என்று இருப்பதை எல்லாம் கேட்டாகிவிட்டது. இனியும் என்ன இருக்கு ?? முக்கியமாக என் பிரியத்துக்குரியவர்கள் சோகமாய் இருப்பதாக கேட்க விரும்பவில்லை.

11) கற்றுக் கொள்ள விரும்பும் மூன்று விஷயங்கள்?
உலகில் உள்ள பேச்சு மொழிகள் அனைத்தையும், ஓவியம், பிறகு எனக்கு தெரியாது என்று நினைக்கும் அனைத்தையும்.

12) பிடிச்ச மூன்று உணவு வகை?
ரவா தோசை, இட்லி, நூட்லஸ்

13) அடிக்கடி முணுமுணுக்கும் மூன்று பாடல்கள்?
அப்படி எல்லாம் ஒன்றும் செய்ய மாட்டேன். எனக்கிருக்கும் ஞாபக மறதியால்.....எல்லா பாடல்களின் முதல் வரியை தவிர வேறெதுவும் ஞாபமிருக்காது.

14) பிடித்த மூன்று படங்கள்?
நிறைய இருக்கிறது, எதை சொல்லுவதென்று தெரியவில்லை . அதனால்: நான் அடிக்கடி விரும்பி பார்ப்பது :- சிம்லா ஸ்பெஷல், தில்லுமுல்லு, பாஷா, அண்ணாமலை

15) இது இல்லாம வாழ முடியாதுனு சொல்லும்படியானமூன்றுவிஷயம்?
உயிர், தோழர்கள்/தோழிகள், புத்தகங்கள் ..... முக்கியமாகஎன்னுடைய நக்கல் நையாண்டி தனம்

16) இதை எழுத அழைக்கப்போகும் மூன்று நபர்கள்?
யாரை அழைப்பதென்று தெரியவில்லை ...ம்ம்ம்

இறந்தகால இலக்கியவாதிகள்
சமகால இலக்கியவாதிகள்
எதிர்கால இலக்கியவாதிகள்

SUBRAMANIAPURAM - மீள்பதிவு

2011-07-31T21:42:00.005+05:30

(மீள்பதிவு தான். கொஞ்சம் காலத்துக்கு முன்னாடி எழுதினது. கொஞ்சம் spelling and grammatical mistakes இருக்கும்.)

Ajay is waiting for Sheela in the third table of the coffee shop. But he is bit tensed as Sheela didn’t come on time as fixed. Ajay have already sent many text messages to her; alas there was no reply to any of his messages.

He sensed someone was watching him from somewhere; so he looked around. He was not able to find any clue. He thought that it might be Sheela but she don’t like to do like this.He looked @ his watch; the big needle seemed to be tired after finishing a round in his brand new OMEGA watch. He started watching videos in which Sheela was talking to him; which was taken during his birthday party……

“Hi dear ….. Love you so much……, what do you want sir?”

Ajay was taken back, he have watched this video so many times; such that he know all words that Sheela spoke during that night. But “what do you want sir?” is new to him. He got tensed and he couldn’t believe his ears.

How can this happen????

He was totally confused.

That too how can Sheela speak in male voice?

He pinched himself. It was true only.

Immediately he tired calling Sheela.

But then only he realized; it was the waiter who asked that question.By this time waiter was confused by the reactions that Ajay exhibited.

After few minutes he heard:“One Chinese truffle pastry and cappuccino”

“Ok”

By this time; his thoughts went back to time when he first meet Sheela at college.

“Hey; hello…..”

“What”

“Can you give me the notes that you took in the third hour?”

“Fluid mechanics?”

“Ya”

“Will you be able to understand my hand-writing? Because it will look horrible like my fate?"

“That and all I will mange”

“By the way what’s your name?”

“My name is Ajay Anand. Then…”

“Then”

“Coffee”

“Ok”

The barer now served the order items. After having a bite of truffle; Ajay started to stir cappuccino to mix the chocolate and milk. As he stirred the face of Sheela appeared in that and vanished within seconds; suddenly he felt somewhat guilty for no reason.

Now he again tried calling her mobile. This time network allowed him to hear the hello tune of Sheela. Some singer sang one song which Ajay didn’t like.After few seconds the singer stopped singing. Ajay thought of posting his successful love story in his blog.

Six years.

From college first year to till this date; to him it was journey of two hearts in the path laid by Adam and Eve.Technology helped them to stay connected.

From “ADD-ON” scheme to “CUG” scheme all had a role in the love story. Also YAHOO messenger, GOOGLE talk etc.Now there are economically independent and they are able to pay bills of various credit cards.

They worked at different companies.

Ajay lived with friends @ Tnagar in a rented house; while Sheela lived in relative’s home.Their families have accepted their love; so they waiting for their elder ones to get married.

Now Ajay is looking his watch. The time is 1947 hours.

Ajay have lost his patience after his 0ne and half hour wait for Sheela.

By this time his friend who accompanied him to coffee shop have left him and have went to movie in a near by theatre. This was not new to Ajay; he has been used to it.Today he got tired after three phone calls and two coffees.

Room keys were with him; his friend also had one. Then he got a call from his boss.

“Ajay”

“Ya”

“How s the weekend man”

“Not interesting”

“No girls…..”

“Somewhat. Anyways what’s the matter?”

"Client meeting"

“Ya ya…. I do remember.”

“Have you prepared for it”

“Yes sir.”

“Then ok. The meeting is being scheduled at 1100 hours. So be on time.”

“Done”

“How are the preparations going on for the presentation?”

“Don’t worry. Everything is fine”

After speaking to the boss only Ajay realized that he has not completed the Windows PowerPoint works.

He scratched his nose.

He was feeling little feverish.

He then dialed Sheela’s friend who is residing @ outskirts of the city.

That was SUBRAMANIAPURAM.

A extension area which seemed to have no growth. The area will give a resemblance of forest.

Full of tress

“Nivee”

“Yup”

“Meeting has being scheduled @ 1100 hours. I have done my work. What about you?”

“Is the client is from Japan?”

“Ya; I think so. Why do you worry about that?”

“They more concentrate on quality, not on papers. So it’s you who have to worry; not me.”

“Ok. Did Sheela come there?”

“Ya. But she left three hours ago.”

“Ok. But she is not yet reached here”

“I have no clue”

“Ok. Let’s see tomorrow in office. Have a sweet night.”

“Ok. Good night.”

Then Ajay looked into his Omega for knowing the position of the needles. It was getting late. Then he searched for his BLACKBERRY; he decided to call Sheela but instead of calling he typed a text message to her:

“….. tutty cuttie. waited hre 4 u 4 a lng time. Am leaving. U go to ur room. Tke care. Gd nght….”

Then he started towards to his room by starting the ignition process of his PULSAR 180cc. The rhythmic flow of the engine made his drive smooth and lonely road at that time also added value to the rhythmic flow.

He only had three more installments to make PULSAR as his own bike. He didn’t worry about the blackberry since it was his official mobile and his personal mobile was sleeping in his room.

Now he is thinking about his white cherry Sheela.

He reached his place.

He parked his bike in its lot.

He opened his room in the fourth floor.

He felt somewhat tired; he had some hot water and started doing report work for the tomorrow’s meeting. He sensed something unusual in the room.

He looked in the watch; it has stopped its function @ 2100 hours itself.

He was confused, how can it happen. He had bought the watch only weeks ago. He checked carefully and he was not able find out the fault. He decided to check it out with the service centre .

His body temperature was increasing and so he closed the system. He went to sleep after taking CROCIN.

Suddenly a dark creature was chasing him in a brown horse, he didn’t know where he was?

The place seemed to be like a desert.

“How I came here??”

“Why is that creature chasing me?”

He asked himself.

The creature was nearing him.He was sweating badly.His breathes were fast.

Heart started too bound fast...Everything was odd.

Something made him fall in the sand.

His nerves were tending to burst.His heart seemed to stop its function.

From the horse the creature jumped on him.

Suddenly he got up; he was in his room only. He saw his friend lying in his coat by his side. He saw his watch it showed o645 hours.

He looked around his room; everything seemed to be neatly arranged.

Then he slowly went to lavatory. He was tired.He came out and opened the door; took the Newspaper which was lying abandoned in the floor.He slowly came in and locked the room.

He sat in the sofa to take a quick look into the day’s headlines and so called headlines.He kept the paper in the table as usual without reading and went to prepare coffee with the kettles which he had .

When he was in kitchen he heard a beep sound; a message was waiting for his view in his mobile.

He went and took the mobile.

He read the message.

He smiled.

In right corner of the newspaper “…. a young woman was found dead in the bushes of Subramaniapuram. It seems that murderer rapped her before killing. The medical report says that murder may be occurred around 2100 hours last night. Her identity cannot be found……..”

Which he did not read that day .

Spirit of Mumbaikar

2011-07-17T21:09:00.002+05:30

The Spirit of Mumbai: The Behavioral Damage

Behavior is greatly influenced by stimuli from the environment. This influence results in a process of either strengthening or weakening the association between the behavior and stimuli from environment.

Tracking back into time, we have seen the biggest blast in Mumbai was in Year 1993 and then there was a siege of Mumbai in 2008 which to date is the greatest tragedy in Indian history. An armed siege of the civilians of India by another country which shares our borders.

However from year 1998 to 2011, there has been an average of at least 1 attack only on Mumbai. Attacks are mainly due to conflicts that are either intrinsic or extrinsic to the nation. Clearly we see that there is failure at various levels in the government in terms of having the right intelligence, right people at the right time to handle such situations and contingencies.

Watching innocent people die an unnatural death not even at the hands of nature but at the hands of people who are ruthless and are totally uncompassionate towards human life. I am specifically NOT using the word terrorist or terrorism for a reason. You will understand as you read.

From 1998 to date the technology has advanced to heights unimaginable. Message spreads fast. Communication is effective and clear. However over the past few years since the attacks are becoming like a yearly season, the messages from the politicians and the Indian media are being understood clearly for some people like me.

Every time if you notice the Indian media after any attack especially on Mumbai, the first thing would come up is the Spirit of Mumbaikar’s who put the attack to the past and get on with life. This is been telecasted almost and always when there are civilian deaths due to blasts or attacks. The media along with the forces of the government is conditioning the people in a manner that they would not care about the attacks or the aftermath of it.

This largely makes me question the spirit of Mumbaikar’s.

Is walking past the dead to work the spirit? Is being uncompassionate about the death of people in your town the spirit? Just lighting a candle for the dead which happens every year due to failure of our security forces the spirit? I really dont share that or even subscribe.

By repeatedly getting conditioned by the media on "spirit of Mumbaikars" and the politicians who ask only "for calm the people of Mumbai" has actually lost to understand the value of human life lost as a result of these attacks. As the days are passing the dead are forgotten, the families devastated, yet the spirit of Mumbaikar’s gets them to office next day!

It is really a sad situation. In plain terms, its damage of behavior suffered because of the media, politicians & people of India themselves.

courtesy - mt

கலவை - கவிதை ஸ்பெஷல்

2011-07-03T17:38:00.007+05:30

தோல்வி என்ற வேங்கை
எனது வெற்றியின்
பெண்மையை கற்பழித்து விட்டு
சென்றது இந்த பக்கம்.

அங்கங்கே
தோல்வியின் வெற்றி ஓலம்:
எனது வெற்றி
காயங்களோடு நிற்க முடியாமல்
வேதனையின் நிழலில் .

மடை திறந்த வெள்ளமாய்
வறண்ட பூமியில் காய்ந்த நாற்றாய்
வெற்றி மங்கையின் கண்ணீர் .

கரைந்து விடுமோ தோல்வியின் உள்ளம்
தோல்வியின் வெற்றியை எண்ணி
வெற்றி மங்கை தற்கொலைக்கு
முயற்சிக்குமோ சிக்காதோ
முடிவும் இருக்குமோ தொடக்கமாய் ??

களையை விட்டு
பயிரை களை எடுத்து விட்டதே
தோல்வியின் நண்பர்களும் தோல்வியும் .

காணாமல் போன குழந்தையின்
தவிப்பாய் உதவியை நாடி
தவிப்புடன் அங்கும் இங்கும்
வெற்றியின் கண்கள்.

ஈன்று புறந்தருதல் பெற்றோரின் கடனே
கற்பழித்து விட்டு போவது தோல்வின் கடமை என்றாகுமா ?

புலம் பெயர்ந்த உள்ளம் போல்
குன்றியது வெற்றியின் உள்ளம்
குன்றிலிருந்தது குன்றுகிறதே

வந்துவிட்டதோ
இயலாமை என் வெற்றிக்கு
எழ முயற்சித்தாலும்
வருகிறதே தூரத்தில்
அவமானம் ஆண்மையுடன் .

= = =

ஊடல் பிரித்த கட்டிலில்
பக்கம் பக்கமாய்
நானும் அவளும்.

இரவோடு பழகியதால்
புரிந்துகொண்டேன்
அதன் மொழியை.
புரியாத மொழியோடு
மௌனமாய் அவள்
மறு பக்கத்தில்.

இரவின் இருளை
கண்கள் விழுங்க
வார்த்தைகள் வராமல்
விடை தெரிந்த என்னோடும்
மௌனம் இன்னும் !!!

= = =

ஊனமாகிவிட்டேன்

ஊனமானது வாழ்வது

சமுதாயத்தின் வார்த்தைகளில்.

மடை திறந்த முயற்சி

நிற்கிறது ஒரு தோல்விக்கு பின்னால்,

வாழ்கிறேன் சாவைநோக்கி.

பிணம் நடக்கிறது

பிணங்களை பார்த்தபடி

எதுகையும் மோனையும்

இல்லைஎன் வார்த்தைகளில்.

என் இதயத்தின் மேளமும் இங்கு இல்லை!

செயற்கையான இயற்க்கை

கண்டு இயற்கையான என் மனம் செயற்கையானது ; என் சுயம்.

போகிறேன்

தேவனிடம் நீதி கேட்க,

நைலான் கைறுவிலை பத்து ரூபாய்.

= = = =

மின்மினியாய் alarm

சீனா நாட்டு தொழில் நுட்பம்
நுட்பமாய் ஆராய்ந்து, புரிந்து
கொள்ள முடியாத நிலையில் நான்.
சத்தத்தை நிறுத்த வலது கையின்
ஜோடி இடது கை கொண்டு
மேல் பட்டனை அறைய போன்னேன்
ஐந்நூறு ரூபாய் அதன் விலை தெரிந்து
ஊமை ஆனது எனது கைகள்
பொருளாதார பின்னடைவு நாட்டில்
யாசிக்கும் பிச்சைக்காரனாய் நான்

= = =

விசாரணைகள் முடிந்த நிலையில்
வலிகள் தரும் வசவுகளை கண்ட மனமாய்
வலிகள் தராத அடிகளை தங்கிய உடல்
கொண்டு என் உணர்வுகளின் தனிமையை கண்டு அஞ்சும்
வேளையில் மனதில் கவிதை எழுதும் ஆசைகள் அலை மோதிய
பொழுதில் காகிதங்கள் ஏதும் இல்லாத நிலையில்
எண்ணங்களை எழுதுகோள் ; காற்று காகிதமானது
நான் இந்த கவிதையை எழுதும் வேளையில்.
நினைவுகளின் பதிவு ஏதும் இல்லாத
சுத்தமான காற்றை தேடினேன் ;
சுத்தமான காற்று கிடைக்காத பொழுது
நான் சுவாசிக்க சேமித்து வைத்திருந்த காற்றில்
என் எண்ணங்களின் பதிவான கவிதையை எழுதும்
வேளையில் வலிகள் இல்லாத உடல் வலிகள்
காரணமாய் மயங்கினேன் .
மறுநாள் வலிகளை வழி கொண்டு வரவேற்க
மயக்கம் தெளிந்த பொழுது
நான் பதிவு செய்த காற்றை காணவில்லை
யாரவது சுவாசித்து இருப்பார்களோ என்ற பயத்தில்
நான் இருக்க.
காலடி சத்தங்களை கேட்டது என் காதுகளில்

===
போலியான இன்பங்களைக் கொண்டு

இல்லாத சந்தோஷ தருணங்களை கருவில் உருவாக்கி

மனதளவில் சோகமும் சந்தோஷமும் மாறி மாறி

வந்தக் கொண்டே ; நினைவுகளுடன் நடந்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது

என் வாழ்வின் வசந்தக் கால தேவதை : சிறகு ஒடிந்து

பறக்கவும் திறனில்லாமல் வேடனின் அம்பு சொற்களுடன்

வாழ்ந்து கொண்டே இறந்து கொண்டும்

சுவாசத்தை எண்ணிக் கொண்டும்
மாலை வெயில் வேர்வைகளுடன் அவள் வீதியில்

அவளுடைய கணவன் ; என் பார்வையில் அந்நியனாய்

ஒரு நொடி பார்வை பரிமாற்றத்தில்
விரும்பி ஏற்று கொண்ட ஏமாற்றத்தின் நினைவுகளின் வலி

எனக்கு அவள் கண்களில் முதுமை ; பத்து வருடங்கள் முன்பு காதலாய்

என்னை காதலித்தவை அவை அல்ல.

சில குழப்பங்களுடன் போராட்டம் அவள் இவளா இவள் அவளா என்றெல்லாம்கேள்விகள் வார்த்தைகள் காணாமல் போன கவிதை போல்.

தேவதைக்கு சிறகு இருந்த இடத்தில் சுமைகளுடன் சோகங்கள் . முடியாமலும் முடிவில்லாமலும் சிறு சிறு உறவுகள் வாழ்வில் வருவது ஏன் ? ஓர் காலத்தில் சுகமாய் இருந்த காதல், இன்று சுமையாய் மாறியதேன் பல குழப்பங்களுடன் முடிக்கிறேன் இந்த கவிதையை

= = =

புது கவிதை தோன்றியது

எண்ணங்களில் மங்கிய

கனவு வருவது போல் ....

நேற்றும் இன்றும் வார்த்தைகளில்

செதுக்க வில்லையென்றால்

நாளையும் இதே தவிப்பு....

தேடிய வார்த்தைகள் தொலைந்து

போவதை கண்டேன் எண்ண சிதறல்கள்.

என்னை அழைத்த தொலைபேசி

அளித்த தொல்லை ; டார்கெட்

= = =

நினைவு வந்த நாளில்
இருந்தே அப்பா மீசையோடு தான்
சிறு வயதில் வேறயாருடைய மீசையும்
அப்பாவின் மீசை போல் இருந்ததில்லை ...

நீங்கள் என் அப்பாவை பார்த்ததில்லை
அதனால் அவரது மீசையையும்
நீங்கள் அறிந்திருக்க மாட்டீர்கள்...

கம்பீரத்தின் அடையாளமாய்
மேல் உதட்டின் மேல
சுவாசத்தின் காவலர்களாய்
இடது பக்கமும் வலது பக்கமும்
சம சீராய் வளர்ந்துவிட்ட முடிகள்
கருப்பு வண்ணம் கொண்ட முடிகள்
உணர்சிகளை அப்பா வெளிகாட்டும்
பொழுது : அதன் வண்ணங்களும் மாறும்

கோபத்தின் பொழுது சிகப்பாய்
சிரிப்பின் பொழுது நீலமாய்
அந்த கருப்பு மீசையின் வெளிபாடுகள்
ஆச்சரியம் ஒன்றே எனக்கு

முடிகளுக்கு வாசனை இல்லை என்று
நான் படித்த அறிவியல் சொன்னாலும்
அது அப்பாவின் மீசைக்கில்லை என்று
தொழிற்சாலையில் இருந்து வந்த அப்பாவை
ஓடி சென்று அணைத்த பொழுது
வேர்வை வாசத்துடன் மீசையின் வாசத்தையும் உணர்ந்தேன்

சலூனில் அப்பாவின் மீசைக்கு அருகே கத்தி கத்திரி வரும்
பொழுதெல்லாம் கடவுளை ஆயிரம் முறையாவது
வேண்டிருந்திருப்பேன் : அப்பொழுதெல்லாம்
கடவுள் நல்லவராய் தான் இருந்தார்

எல்லா பிள்ளைகளை போல தான்
எனக்கும் அறிவியலின் புரியாத புதிர்களில்
ஒன்றாக இருந்தது அப்பாவின் மீசை.

ஒரு சமயம் தாத்தா இறந்த
செய்தி கேட்டு அப்பா அழுதார்
மீசையும் அழுதது.
அப்பா அழுவாரா ???
அப்பா அழுதுவிட்டார் என்ற அதிர்ச்சியே
அவரது மீசை மீதான பிம்பம் உடைந்து விடுமோ
பயத்தில் ஓடிவிட்டேன்.

ஊர் போய் சேரும் வரை
அப்பாவை நேர் கொண்டு பார்க்கவில்லை
அப்பாவின் மீசை தரும் தைரியத்தை
கொஞ்ச நேரம் அம்மாவின் முந்தானை

தந்து கொண்டு இருந்தது

ஊர் மக்கள் ; சொந்தம் ; குடும்ப நண்பர்கள்
என்று நிறைய ஆண்கள் இருந்தார்கள் அங்கு
வித விதமான மீசைகளோடு
எந்த மீசையும் அப்பாவின் மீசையை
போல் அழகு இல்லை ...

சிறுவர்களான எங்களை
இருட்டு அறையில் தூங்க வைக்க பட்டோம்

இரவில் தீடிரென்று வந்த சூரிய வெளிச்சம் போல்
கதவை திறந்து கொண்டு வந்த பெரியம்மா
எங்களை எழுப்பி கையோடு அழைத்து சென்றார்.
ஏன் எதற்கு எங்கே என்று கேட்பதற்குள்
மூன்று அறைகள் தள்ளி இருந்த அறைக்குள்
கொண்டு செல்ல பட்டோம் .

அங்கே தாத்தாவின் தலையை பிடித்த மாதிரி
அப்பா நின்று இருந்தார் : கொஞ்சம் வித்த்யாசமாக
தெரிந்தார்.

ஐந்து நிமிடங்கள் புரியாத புதிருக்கு
காணாமல் போன மீசை பதிலாய்

கூட்டத்தில் எல்லோருக்கும் மீசை இருந்தது
அப்பாவுக்கு இல்லை : இருந்தாலும் அழகு இருந்தது
அது நான் ரசித்த அழகில்லை.

புரியாமல் பக்கத்தில் நின்ற
பெரியம்மாவை கேட்ட பொழுது
"தாத்தா உங்க அப்பாவோட மீசையையும் சேர்த்து சாமிகிட்ட கொண்டு போயிட்டாரு"
புரியாமல் தாத்தாவை வெறுத்தேன்.

= = =

இலக்கியமாய் கவிதை எழுத

தோன்றியே எண்ணங்களை திரட்டி

தலைப்பை எழுத "இ" யை தேடி "ஈ" யில் நின்றேன்

இலக்கு இல்ல பறவை பறக்க திரும்பி விரும்பி

தேடினேன் "இ" யை ........

"அ" வாகவும் இல்லாமல் "ஆ" வாகவும் இல்லாமல்

உயிரெழுத்தின் கடைசி மூச்சாய் இருந்துவிடவே

கவிதையின் முழுமையை எண்ணி முன்னேறினேன்

சிதைந்த உணர்வுகளின் உருவமாய் "ல"

"கி" முன் "கோ" வாய்

"ய" வரும் முன்னே மணியோசையாய்

வந்தது "ம்" மென்மையாய் இல்லாமல் வன்மையாய்

அதனால் பயந்து இலக்கியம் எழுத முடியாமல்

முடிவில்லாமல்

இந்த கோணலின் வட்ட நேர்கோடான

தவிக்கிறது இந்த கவிதை

பாக்கெட் நாவல் - அறிவு திருட்டு - பருப்பு வேகல

2011-05-15T15:48:00.011+05:30

வெள்ளிகிழமை வழக்கம் போல சாயங்காலம் ரயில் ல திரும்ப வந்துகிட்டு இருக்கும் போது, தென் தமிழகத்துல இருந்து வரும் ஒரு நண்பருக்காக தாம்பரம் ரயில் ஸ்டேஷன் ல கொஞ்சம் காத்துகிட்டு இருக்கும் படியா ஆகிருச்சு, சரின்னு சும்மா இருக்குறதுக்கு எதாச்சும் படிப்போமேன்னு புஸ்தக கடை பக்கம் போய் பார்த்தா.. மேல படத்துல இருக்குற புக் அங்கணன இருந்துச்சு. "எந்திரன் திரைப்படத்தின் கதை என்னுடைய ரோபாட் தொழிற்சாலை - ஆர்னிகா நாசர்" ன்னு அட்டை ல போட்டு இருந்துச்சு. அதை படிச்ச உடனே ஒரு வேளை நிஜமாவே ஆர்னிகா நாசர் பெரிய அப்பாடக்காரா இருப்பாரோன்னு சந்தேகபட்டு புஸ்தகத்தை வாங்கிட்டேன். (அப்போதைக்கு அந்த புஸ்தகம் வாங்குற அளவுக்கு தான் என்கிட்டே காசு இருந்துச்சுங்குறது வேற விஷயம்).

எடுத்த உடனேயே ஜீயே பதிப்பக ஆசிரியர் அசோகன் அஞ்சு பக்கத்துக்கு ஆத்து ஆத்துன்னு ஆத்தி இருந்தாரு, ஒரே உணர்ச்சி பொங்கல் வைச்சு, அனத்தி இருந்தாரு. நானும் அப்படியே நம்பிட்டேன். போற போக்குல கௌதம் மேனன் எடுத்த "வேட்டையாடு விளையாடு" படம் ரொம்ப வருஷம் முன்னாடி ராஜேஷ்குமார் எழுதின்ன கதைன்னு வேற சொல்லிருக்காரு, அது ராஜேஷ்குமார் ஐயாவுக்கு தெரியுமான்னு தெரியல. ம்ம்ம் இதையெல்லாம் விடுங்க ஆர்னிகா நாசர் ஒரு இடத்துல சொல்லிருக்காரு "... தமிழ் நாட்டுல சுஜாதாவும் நானும் மட்டும் தான் அறிவியல் கதைகள் எழுதிருக்கிறோம்"ன்னு. ரோபாட் தொழிற்சாலை படிச்சதுக்கு அப்பரும் எங்க போய் முட்டிக்குறதுன்னு தெரியல. கதை அம்புட்டு மொக்கை.

ஜீயே அசோகன் இந்த மொக்கை கதைக்கு பட்டுகோட்டை பிரபாகர் ஐயா எழுதின்ன "இது இந்திய படை" ங்குற நாவலை வேற துணைக்கு இழுத்து இருந்தாரு. அந்த கதை தான் ராதாமோகன் காபி அடிச்சு "பயணம்" எடுதிருக்குறதா சொல்லுறாங்க, அதனால அதையும் வாங்கி இருக்கேன், இன்னும் படிக்கல.

அந்த முன்னுரை கடைசில "எழுத்தாளர் நல வாரியம் அமைக்க பாடுபடுவோம்"ன்னு சொல்லிருக்காரு. இங்க தான் மேட்டர் இருக்கு. விஷயம் என்னன்னா ரொம்ப வருஷம் ஜீயே பதிப்பக வெளியீடுகளாக ராஜேஷ்குமார் குறுநாவல்களையை எல்லாம் யாரோ திருட்டு தனமா பிரிண்ட் போட்டு, புது புது போலி பதிப்பக பெயர்களில் மார்க்கெட்டில் ரொடேஷன் ல விட்டு காசு பார்த்துகிட்டு இருந்தாங்க. ( உதாரணத்துக்கு - நாவல் எக்ஸ்பிரஸ், நாவல் மலர்). இத எதிர்க்கும் விதமா போன வருஷத்துல ஏதோ ஒரு மாசத்துல "ஒரிஜினல் ராஜேஷ்குமார் கதைகளை படிக்க க்ரைம் நாவல் மட்டுமே வாங்குங்கள்"ன்னு எழுதி இருந்தாராம். இதுக்காக தான் இவரு ஆவேசமா பொங்கி இருக்காரு. ராஜேஷ்குமார் குமார், பிகேபி இரண்டு பேரும் இந்த விஷயத்துக்காக இவரோட துணை நிக்கல போலிருக்கு, அதனால ஆர்னிகா நாசரை கூட்டு சேர்த்துகிட்டார் போல. அறிவு திருட்டு - எதிர்க்க வேண்டிய விஷயம் தான். எதிர்க்கட்டும் வேண்டாம்ன்னு சொல்லல, ஆனா இந்த

மாதிரி

மொக்கை தனமா இருக்க வேண்டாம்ன்னு தான் நினைக்கிறேன்.

இப்படி ஜீயே அசோகன் போறரதுக்கு இன்னொரு காரணமும் இருக்குன்னு நினைக்குறேன் ... போலி பதிப்பகங்கள் மேல கேஸ் போட்டா , அது ஜீயே பப்ளிஷர்ஸ் பிரச்சனை ஆகிவிடும், பிறகு அசோகன் தான் காசு செலவு பண்ணனும்... இதை எழுத்தாளர்களோட பிரச்சனைன்னு கொண்டு போன அவங்க செலவுலையே எல்லாம் நடக்கும். ம்ம்ம் அவரோட சுய நலன்லையும் ஒரு பொது நலன் இருக்க தான் செய்யுது.

எல்லாம் சரி ... ஆனா எந்திரன் கதை தன்னோட கதை தான்ன்னு ஆர்னிகா நாசர் ஒரு நாலஞ்சு பாயிண்ட்ஸ் தந்திருக்காரு பாருங்க.... செம மொக்கை... ஏன்டாபா படிச்சோம்ன்னு ஆகிருச்சு.

முக்கியமான விஷயம், இந்த பாக்கெட் நாவலை ரொம்ப தீவிரமா படிக்குற பயபுள்ளைங்க நிறைய பேர் இருக்காங்க. என்னுடைய ஆபீஸ் ல இருக்குற என்னுடைய பெண் உயர் அதிகாரியே இந்த பாக்கெட் நாவலளுக்கு தீவிர ரசிகை. இதை படிக்குற பாமர மக்கள் நிறைய இருக்காங்க. இன்றைய காலகட்டத்துல பிரபல எழுத்தாளர்கள் எழுதும் புஸ்தகம் எல்லாம் 300 ரூபாய், 500 ரூபாய்ன்னு விக்குது. ( அவ்வளவு ஏன், உழைக்கும் மக்களுக்காக குரல் குடுக்கும் புரட்சி புஸ்தகங்களின் விலையே 500 ரூபாய்ன்னு இருக்கு - புரட்சி புஸ்தகங்களில் முதலாளி வர்க்கம்ன்னு சொல்லுற வர்க்கம் மட்டுமே இதையெல்லாம் வாங்க முடியும்). இதையெல்லாம் வேலை வெட்டியை எல்லாம் விட்டுட்டு நுலகம் போனால் தான் சாதாரண மக்களால் படிக்க முடியும்... அதிலும் பல அரசு நுலகங்களில் கிடைக்கவே கிடைக்காது.... தனியார் நுலகம் போகணும்ன்ன உள்ள நுழையவே காசு கட்டி ஆகணும். இப்படி பட்ட சிக்கல்களில் இருக்கும் பல சாதாரணன்களை இன்னும் வாசிப்பாளனாக வைத்திருப்பது இந்த மாதிரியான பாக்கெட் நாவல்களே ... 15 ரூபாயில் அவனுக்கு அவன் கவலைகளை மறக்க ஒரு கதைசொல்லி ஊடகம் கிடைக்கிறது. அதில் ஏன் இந்த மாதிரி வெத்து வாதங்களை முன் வைக்குறாங்கன்னு தான் தெரியல.

ஏதோ கொஞ்சம் நல்ல விஷயங்களையும் சொல்லுறாங்க ( உதரணத்துக்கு விளக்கம் ப்ளீஸ் விவேக் ).... அதே மாதிரி இன்னும் பல நல்ல விஷயங்கள் சொன்னால் நல்லா இருக்கும். அதைவிட்டு வீண் வாதங்கள் வேண்டாமே. அதே மாதிரி உசுபேத்தி உசுபேத்தி பலரை ரணகளமாக்காமல் இருந்தால் சரி.

என்னை பொறுத்த வரைக்கும் பல எழுத்தாளர்களும் பல சாதாரணன்களும் சந்தித்து, கருத்துக்களை பரிமாறி கொள்ளும் ஒரு மைய புள்ளியாக இந்த பாக்கெட் நாவல்கள் விளங்கினால் சந்தோஷம்.

கோ (ko) - பார்க்க வேண்டிய சூப்பர் படம்

2011-04-22T18:48:00.011+05:30

கொஞ்ச நாளா ரொம்ப பிஸியா இருந்தால டிவில இந்த படத்தோட டிரைலர் நான் பார்க்கவே இல்ல .... சும்மா இன்னைக்கு காலைல தான் டி கடை ல வைச்சு இந்த படத்தோட விளம்பரத்தை தின தந்தி ல பார்த்தேன். பிறவு இந்த படத்துக்கு போகலாம்ன்னு எல்லாம் யோசிக்கவே இல்ல .... இன்னைக்கு புனித வெள்ளி என்பதால ரூம் ல வெட்டியா தான் உட்கரந்துகிட்டு இருந்தேன். சரின்னு இந்த படத்துக்கு போகலாம்ன்னு கிளம்பிய போது தான் ஒரு கிளைன்ட் ஆடு போன் பண்ணி என்னை டென்ஷனாக்கி விட்டுருச்சு. காலை காட்சிக்கு போக முடியல. சரின்னு கூட்டமே இருக்காதுன்னு மதியானமா போனேன்.

தாம்பரம் வித்யாவுல அவ்வளவு கூட்டம்.... ஒரு வேளை நமக்கு தெரியமா ஜீவா நடிச்ச புரட்சி காவிய படமான சிங்கம் புலி பெரிய வெற்றி பெற்றுருச்சான்னு சந்தேகமா இருந்துச்சு. பயமாவும் இருந்துச்சு. ஏன்னா சிங்கம் புலி பட தண்டனையை இரண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி தான் அனுபவிச்சேன் ..... நான் வேண்டாம்ன்னு சொல்ல சொல்ல, என்னை கதற கதற அந்த படத்துக்கு ஒரு தேச துரோகி கூட்டிகிட்டு போனான். ஒரு வேளை சொந்த செலவுல சூனியம் வைச்சு கிட்டோமான்னு கூட சந்தேகம் வந்துச்சு, அப்பருமா பட போஸ்டரில் டைரக்டர் - கேவி ஆனந்த்ன்னு பெயரை பார்த்த பிறவு தான் நிம்மதி வந்துச்சு. டிக்கெட் வாங்கிகிட்டு உள்ளே போனேன்.

அயன் படத்தை ரொம்ப ரசிச்சு நான் பார்த்தேன் ன்ன அதுக்கு அவர் தான் காரணம் : கேவி ஆனந்த் - மனுஷன் படம் எடுக்குறதுல பெரிய எம்டன் ஆ இருப்பார் போல. படத்தோட கதை ஆரம்பத்துல இருந்து கடைசி வரைக்கும் நூல் பிடிச்ச மாதிரி கொண்டுகிட்டு போய் இருக்காரு ... எந்த எந்த காட்சி எவ்வளவு நீளம் இருக்கணும் ... வசனத்துல எவ்வளவு வார்த்தைகள் இருக்கணும் கத்து வைச்சு இருப்பார் போல ..... ம்ம் மத்த டைரக்டர்ஸ் எல்லாம் அதை இவர் கிட்ட இருந்து கத்துக்கணும்.

சுபா நாவல் படிச்சு இருக்கீங்களா ???? அதுல ஹீரோவும் வில்லனும் சண்டை போடுறதை கூட அப்படியே நம்ம கண் முன்னாடி எழுத்துல கொண்டு வந்துருவாங்க. அவங்களும் இந்த படத்துல வேளை செய்ஞ்சு இருக்காங்க ..... நடிச்சும் இருக்காங்க .... ஒருத்தர் ஜீவா ஓட பாஸ் ஆ ...இன்னொருத்தர் பிரகாஷ்ராஜ் ஓட அசிஸ்டன்ட் ஆ.அதுலையிலும் சுபா எழுதினன ஒரு நாவல் ல ஒரு சைகோ கொலைகாரன் பொண்ணுகளை ஒரு மாதிரி கட்டி வைச்சு, அவன் கொலை பண்ணுவான். அதை சுபா அந்த நாவல் ல அப்படி விவாரிச்சு எழுதி இருப்பார் .....இந்த படத்துல கூட ஜீவா அதே மாதிரி ஒரு இடத்துல வில்லனோட அடியாளை கட்டி போடுறாரு.
பிரகாஷ்ராஜ் வராருது கொஞ்சம் நேரமுனாலும், அந்த கார்குள்ள புலம்புற சீன் ல பட்டைய கிளப்பி இருக்காரு.

பிறவு... முக்கியமா சொல்லணும்ன்னா இசை மியூசிக் ..... அதுவும் டைட்டிலின் போது வர மியூசிக் செம : வாழ்த்துக்கள் ஹாரிஸ் ஸார் ....அதுவும் அப்ப வர போடோஸ் - கிளாஸ். அதுவும் அந்த "என்னமோ ஏதோ" பாட்டு எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சு இருக்கு.

நல்ல வேளை சிம்பு இந்த படத்துல நடிக்கல : கட்டாயம் ஹீரோ பந்தா, இன்ட்ரோ சாங் எல்லாம் சிம்பு கேட்டு இருப்பாரு ...... ம்ம்ம் ஜீவா பல சமயங்களுல புத்திசாலி தனமா முடிவு எடுதுருறாரு......ராதா பொண்ணு நடிச்சு இருக்காங்க, பெயர் ஞாபகம் வரல, நல்ல இருக்காங்க. அஜ்மல் சூப்பர் வில்லன் .... நடிப்புன்னு யாரும் OVER PLAY பண்ண விடமால் கதையே எல்லா இடங்களிலும் DOMINATE பண்ணுது ... குறும்பான காட்சிகள் - இளமை இளமை. பாடல் காட்சிகளும் - பட காட்சிகளும் அழகோ அழகு
. சிலபல
லாஜிக்
ஓட்டைகளும் இருக்கு....

கதை -

அன்றும் வழக்கம் போல அலுவலகம் நோக்கி தனது பைக்கில் போய் கொண்டிருக்கிறான் அஷ்வின், அப்பொழுது ஒரு வங்கியை கொள்ளை அடித்து தப்பித்த கும்பலை உயிரை பணயம் வைத்து புகைப்படம் எடுக்கிறான், அதில் தலைவனை தவிர எல்லோர் முகத்தையும் புகைப்படம் எடுத்து விடுகிறான், தலைவனை மட்டும் முகமுடி உடன் தான் அவனால் எடுக்கிற முடிகிறது. பிறகு அளவந்தனின் ரகசியங்களை அம்பல படுத்துகிறான். முதல்வர் யோகேஸ்வரனின் எதிர்ப்பையும் சம்பாதித்து கொள்கிறான். வசந்த பெருமாள் என்கிற இளைய தலைமுறை தேர்தல் போட்டியாளரின் நேர்மையான நோக்கம் கண்டு, அவனை மக்களிடம் கொண்டு போய் சேர்க்க பாடுபடுகிறான். இதனிடையில் வசந்த பெருமாள் சார்ந்த கட்சியான சிறகுகள் ஏற்பாடு செய்துள்ள தேர்தல் பிரச்சார மேடையில் பிரச்சாரத்தின் உச்ச கட்டத்தின் பொழுது குண்டு வெடிக்கிறது. அஷ்வின் வசந்த பெருமாளை காப்பாற்றுகிறான். பிறகு ஒரு டிவி சேனலின் செய்திகளை கண்டு சந்தேகம் கொண்டு, நேராக அந்த டிவி சேனல் ஆபீஸில் தனிப்பட்ட முறையில் அந்த வீடியோ தொகுப்பை பார்க்கும் போது, குண்டு வெடிப்புக்கு பிறகான கலவரத்தில் யாரோ தனது அலுவலக தோழி சரோவை கொல்வதை கண்டு பிடிக்கிறான். யார் அந்த கொலையாளி ????? இந்த குண்டு வெடிப்புக்கும் வங்கி கொள்ளைக்கும் என்ன சமந்தம் ??? தேர்தல் என்னவானது ???

= = =
மொத்ததில் - கோ (KO) வுக்கு எல்லோரும் கோ (GO) வுங்க .
= = =

BYE

KEEP SMILING

ENJOY LIVING

எட்டெட்டு (My Top 8) - மேவிய விகடன்

2011-04-04T20:16:00.012+05:30

கேட்ட இசை - எனக்கு எப்பவும் pop melody வகையற பாடல்களென்றால் ரொம்ப பிடிக்கும். அந்த மாதிரியான பாடல்களை தேடி எப்பவும் youtube பில் உலவி கொண்டிருப்பேன். அந்த மாதிரி உலவிக் கொண்டிருக்கும் சில பல நல்ல பாடல்கள் கண்ணில் தட்டு படும். அதையெல்லாம் குறித்து வைத்து கொண்டு திரும்ப திரும்ப கேட்டு கொண்டிருப்பேன். அந்த மாதிரி தான் போன வாரம் பாடலை கேட்டேன் : அருமையான இசை அருமையான பாடல் வரிகள் .... ஆரம்ப வரிகள் இப்படி வரும் .."AS WE GO ON , WE WILL REMEMBER ...." ... ஆனால் இந்த என்ன பாடல்ன்னு குறிச்சு வைச்சுக்க மறந்துட்டேன்.... யாருக்காவது தெரிந்தால் சொல்லுங்க ...

பார்த்த படம் - பொதுவாய் நான் எல்லாம் வகையான படமும் பார்ப்பேன், அது பிடிக்குமா பிடிக்காதா என்பது வேற விஷயம். சமீப காலமாய் போர் மற்றும் அரசியல் சார்ந்த படங்கள் நிறைய பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். கொஞ்ச நாள் முன்னாடி ROMAN HOLIDAYS ன்னு ஒரு ROMANTIC COMEDY படம் பார்த்தேன். கதைன்னு ஒன்னும் பெருசா இல்லாட்டியும் அவ்வளவு அழகு. அதிலும் கதாநாயகி ஸ்கூட்டர் ஓட்ட தெரியாமல் ஓட்டும் காட்சியில் , இளமை மிளிரும். படம் பார்த்து முடித்த உடன் ஏதோ ROME க்கு டூர் போயிட்டு வந்த மாதிரி இருக்கும். திரைபடத்திற்கு மகுடமாய் கிளைமாக்ஸ் காட்சி... இயல்பான முடிவு. அதிலும் கேமரா கோணம் அந்த இடத்தில செமையா இருக்கும். திரைக்கதை படத்திற்கு மேலும் அழகு சேர்த்திருக்கும்.

சென்ற இடம் - வேறு யார் சொல்லிருந்தாலும் இந்த இடத்திற்கு போயிருக்க மாட்டேன், ஆனால் சொன்னது அம்மா என்பதால் வேற வழியில்லாமல் போக வேண்டியதா ஆகிருச்சு. சிங்க பெருமாள் கோவில் - பெருங்களத்தூரில் இருந்து 18 கிலோ மீட்டரில் இருக்கிறது இந்த கோவில். ஞாயிறு காலை ஒரு ஏழு மணிக்கு கிளம்பி ஏழே முக்காலுக்கு போய் சேர்ந்தோம். அமைதியா இருக்கிறது. ஒரு சின்ன மலையில் அமைந்து இருக்கிறது. சிங்க பெருமாளுக்கு நெற்றி கண் இருக்கிறது. வேண்டி கொண்டால், நினைத்தது நடக்குமாம். பல்லவர் காலத்து கோவிலாம். காஞ்சியை பார்த்தபடி கோவில் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்
. சாளுக்கியர்கள் கட்டியதாக இருக்கலாம். எல்லாத்தையும் விட அங்க கோவிலில் விற்கப்படும் மிளகு தோசை தான். மிளகாய் பொடியுடன் தருகிறார்கள். ரூபாய் பத்து தான்.

கலந்துக் கொண்ட நிகழ்ச்சி - ரொம்ப கஷ்டப்படும் குடும்பத்தில் இருந்து வந்த உறவினர் ஒருவர் வேளச்சேரியில் FLAT ஓன்று வாங்கி இருந்தார். கிரஹப் பிரவேசத்தின் பொழுது அவருடைய அம்மா அப்பாவை பூஜைக்கு உட்கார வைத்து, அவர் தனிய தள்ளி நின்று அழகு பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். சொல்ல முடியாத சந்தோசம் அவருடைய முகத்தில் பார்த்தேன், இத்தனை நாட்களில் நான் அவர் முகத்தில் பார்க்காத ஓன்று.

வாங்கிய பொருள் - நான் அதிகம் பொருளென்று எதையும் வாங்க மாட்டேன். வாங்கினால் புத்தகங்கள் அல்லது சினிமா டிவிடிக்கள் தான். உடை கூட அம்மா-அப்பா வாங்கி தந்தால் உண்டு. அப்படி இருந்தும் NILGIRIS கடையில் இருந்து, மல்லிகை பூவின் வாசனை மீதுள்ள பிரேமையால், AHSAN என்ற சென்ட்டை வாங்கினேன். மெல்லிய நறுமணம் நாள் முழுவதும் வீசி கொண்டே இருக்கும். முஸ்லிம் கம்பெனியின் தயாரிப்பு போலிருக்கிறது.

படித்த புத்தகம் - கடந்த ஞாயிறு அன்று சுஜாதாவின் எழுத்துக்கள் மீதுள்ள இச்சை மீண்டும் தலைதூக்கியது. கையில் கிடைத்த அவருடைய நாவலொன்றை படித்தேன். கமிஷனருக்குக் கடிதம். ஒரு பெண் போலீஸை சுற்றி கதை நடக்கிறது. உணர்வு போராட்டங்கள் கதையில் எதுவும் இல்லை வசங்களில் மட்டும் இருக்கிறது. ஒரு வித பரபரப்பு இல்லை : ஆனாலும் படிக்க நல்ல இருந்தது. திண்டும் இன்பம் படித்த பொழுது கிடைத்த ஏதொன்று, இதில் கிடைக்கவில்லை.

பாதித்த சம்பவம் - கடந்த வாரம் கார்த்திகை பாண்டியன் (காபா) சென்னை வந்திருந்தார்.காபா என்னை பார்க்க தாம்பரம் வருவதாய் சொன்னார். அத்திரி அண்ணனும் சேர்ந்து கொள்வதை சொன்னார். சரின்னு அவரை பார்க்க, அவருக்காக நான் வாங்கி வைத்திருந்த "கடவு" மற்றும் "சின்ன சின்ன வாக்கியங்கள்" இரண்டையும் எடுத்து கொண்டு கிளம்பினேன். பக்கத்தில் அத்திரி அண்ணன் உட்கார்ந்து இருக்க, தாம்பரம் வசந்த பவனில் வைத்து அந்த புத்தகங்களை அவருக்கு தந்தேன். அத்தனை வாங்கிய பொழுது அவர் முகத்தில் ஒரு வித பெருமிதம், அன்பு , காதல் அனைத்தும் பார்த்தேன். காபா புத்தகங்களின் காதலரென்று எனக்கு தெரியும், ஆனால் அதை அன்று தான் நேரில் பார்த்து, உணர்ந்தேன்.

சந்தித்த நபர் - வழக்கம் போல், அன்றும் ஒரு appointment இருந்தபடியால், அத்திப்பட்டு புதுநகர் வரை போக வேண்டி இருந்தது. இத்தனைக்கும் அது என்னுடைய கால் இல்லை. ஆபீஸ் ல வெட்டியா உட்கார பிடிக்காததால், இன்னொருவருடன் கிளம்பினேன் அத்திப்பட்டு புதுநகருக்கு. ஏரியாக்குள்ள போவதற்கு ஒரு வசதியும் இல்லை. கிளையன்ட் தான் வந்து எங்களை அவர் வீட்டுக்கு கூட்டிகிட்டு போனார்.
அங்கு சுற்றி இருக்கும் மின் நிலையங்களால் அந்த ஏரியாவே வாழ தகுதியற்ற இடமாக மாறி கொண்டிருக்கிறது. மின்சாரம் எப்ப வரும் போகும் என்று தெரியாதாம். இன்டர்நெட் வேலை செய்யதாம். எதாவது வீட்டுக்கு தேவையான பொருட்கள் வாங்க வேண்டுமானால் 4 கிலோ மீட்டார் வரைக்கும் போக வேண்டுமாம். இன்னும் நிறைய சொன்னார். எங்களுக்கு அந்த குடிருப்பின் நிலைமையும், அந்த ஏரியாவின் நிலைமையை பார்த்த பொழுது, எங்களுக்கு ஏதோ சென்னையில் இருப்பதாய் தோன்றவில்லை. இத்தனைக்கும் சென்னை நகரத்தில் இருந்து 25 கிலோ மீட்டரில் தான் உள்ளது இந்த ஏரியா.
ஏதோ சென்னையில் இருக்க ஆசைப்பட்டு, ரொம்ப வருஷம் முன்னாடி
ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு transfer வாங்கி
இங்க வந்திருக்கார். எப்படியோ அவருடைய பெண்களையும் படிக்க வைத்திருக்கிறார்.அவங்க பெங்களூரில் ஐடி கம்பெனியில் வேலை பார்க்கிறாங்கலாம். போட்டோ காட்டினர். இப்போ என்ன பிரச்சனை என்றால், அவருக்கும் அவரது மனைவிக்கும் ஒரே வயது.... இந்த வயசான காலத்தில் ஆத்திர அவசரமென்றால் பக்கத்தில் உதவி என்று யாருமில்லை, சென்னை வந்து போகவும் முடியவில்லை....
சரின்னு அவர் வேற ஏரியாவுக்கு transfer வாங்கிட்டு போகலாம்ன்னு இருந்தாலும் லட்ச லட்சமாய் லஞ்சம் கேட்குறாங்கலாம்.

இந்த மாதிரி ஒவ்வொரு காலுக்கும் போயிட்டு வரும் பொழுது சில சமயம், இந்த விஷயங்களை கேள்விப்பட்டு, கனத்த மனதுடன் வர வேண்டியதாக இருக்கிறது. அந்த காலுக்கு போயிட்டு வந்த சில நாட்காளில் அவர் என்னை பார்க்க ஆபீஸ்க்கு வந்தார். பார்க்கவே பாவமாய் இருந்தது. என்னிடம் பேசிவிட்டு அவர் கிளம்பும் போது மதியம் 12 மணி ஆகிருந்தது. கிளம்பி போறேன்ன்னு சொன்னாரு. நான் எவ்வளவு சொல்லியும் அவர் கேட்கவில்லை. சரின்னு பைக் ல அவரை சென்ட்ரல் ஸ்டேஷன் வரைக்கும் கொண்டு போய் விட்டு வந்தேன். அவர் ஸ்டேஷன் நோக்கி தளர்ந்த நடையுடன் செல்லும் போது, ஏன்னோ என்னுடைய அப்பா நினைவுகளில் வந்து போனார்.

அனுபவம் - ADVENTURE : poem by ROBERT ERVIN HOWARD

2011-03-06T21:58:00.003+05:30

நானொரு வழிகாட்டி

ஆன்மாகளின் திசைகாட்டி

பசுமையான ஊந்துகோல்

உலகத்தாரின் வாழ்க்கையை தினசரி நடத்தி செல்பவன்

பாதைகளின் வீரியம் தேவையில்லை எனக்கு

கசப்போ இனிப்போ மருந்தின் நன்மை நோயாளிக்கே

மருத்துவனுக்கு அல்ல

டிஸ்கி - ஒன்னுமில்லைங்க பதிவெழுதி ரொம்ப நாளாகிருச்சுல .அதான் சின்னதா ஒரு கவிதை. இந்த கவிதை எழுதியவர் ROBERT ERVIN HOWARD . இந்த வாரயிறுதி ல கொஞ்சம் ஆங்கில கவிதைகள் படிச்சேன். அதுல எனக்கு ஒரு கவிதை ரொம்ப பிடிச்சு போச்சு. சரின்னு அதை மொழிபெயர்த்து எழுதலாம்ன்னு பார்த்த ...தாவு தீர்ந்து போயிருச்சு. அதனால இதை மொழிபெயர்த்து இருக்கேன். சிறப்பா என்னால முடியாட்டியும்..ஏதோ ஒப்பேத்தி இருக்கேன்... இதே மாதிரி நீங்க வாசிச்ச/ உங்களுக்கு பிடித்த கவிதை (எந்த மொழியாக இருந்தாலும்) ன்னு எதாச்சு இருந்துச்சுன்ன பின்னூட்டத்துல சொல்லுங்க ...

காதலும் நானும் - சுயம் சார்ந்த பதிவு

2011-02-14T19:26:00.011+05:30

பெரிய மூக்கு, பெரிய காதுகள், திக்கு வாய், ஞாபக மறதி உடன் வளர்ந்த எனக்கு பதின்ம வயதில் அழகான பெண்களை பார்த்தால் காதல் வந்ததே இல்லை, அதற்க்கு பதில் பயமும், தாழ்வு மனப்பான்மையே வந்தது. அவர்களோடு பேச ஆயிரம் ஆசைகள் வரும். சொல்லாமலே படத்தில் ஒரு வசனம் வரும் " உடலையும் உருவத்தையும் வேற வேறன்னு படைச்ச ஆண்டவன், உணர்வுகளை ஒன்னு படைச்சிட்டான்....". என் வயதையொத்த மற்றவர்கள் பெண்களுடன் பேசு பொழுதெல்லாம் ( நான் படித்து கொஞ்சம் பணம் படைத்தவர்கள் படிக்கும் பள்ளி), தள்ளி நின்று ஏக்கத்தோடும் இயலாமையோடும் பார்ப்பேன். யாரவது என்னிடம் வந்து எனக்கெனகென்று விஷயங்களை பகிர்ந்து பேச மாட்டார்களா என்ற ஏக்கத்தோடு பள்ளி பருவம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது. மேலும் சரியாக படிக்காத என்னிடம் எந்த பெண் பேசுவாள் என்ற உணர்வும் நிறையவே இருந்தது.

+ 2 படிக்கும் பொழுது நான் இரசியமாக காதலித்த பெண் பக்கத்தில் group photo வில் நிற்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. அதற்கே மனதில் ஆயிரம் ஆயிரம் பறவைகள் பறந்தது. பிற்பாடு பேசிக்கொள்ளலாம் என்று நின்றிருந்தேன். ஆனால் அவள் என்னை பார்க்காமல் பள்ளியை விட்டு கிளம்பி விட்டாள். பரீட்சை நேரத்திலும் தள்ளி நின்று பார்த்து கொண்டிருப்பேன். பரீட்சை முடிவுகள் வந்த உடன் பேசிக்கலாம் என்று மௌனமாய் இருந்தேன். முடிவுகள் வந்தது. அந்த பெண் நிறைய மதிப்பெண் வாங்கிருந்தாள். நான் எதுவுமே வாங்கவில்லை. பெயில்(fail ). தோல்வி. (ஆமாங்க நான் + 2 ல பெயில் ). பேச முடியாமல். யாரவது பார்க்கும் முன் வீட்டிற்கு வந்து விட்டேன்.

வாழ்க்கையை வெறுத்த நிலையில் கொஞ்ச நாள் சுற்றி கொண்டிருந்தேன். யுவாவையும் அப்பாஸையும் பார்க்க தைரியம் இல்லாமல். பிறகு சாத்தான் ஆசிர்வதித்த ஒரு வேளையில் அவர்களும் தோல்வி அடைந்ததை அறிந்து கொண்டு, மகிழ்ச்சி அடைந்தேன். இனம் இனத்தோடு சேர்த்து கொண்டதே என்று தான்.

மூவரும் பேசி வைத்து கொண்டு, வீட்டில் அடம் பிடித்து ஒரு டுடோரியலில் சேர்ந்தோம். அங்கே கூட படிக்கும் பெண்களை பார்க்க முடியாதவாறு வகுப்பறை அமைந்து இருந்தது. எக்காரணம் கொண்டும் பெண் பிள்ளைகளை நாங்கள் பார்த்துவிட கூடாதென்று அப்படியொரு அமைப்பு.அப்படியொரு கண்டிப்பு. சாயங்காலம் அவர்கள் போன அரை மணி நேரம் கழித்து தான் நங்கள் போக முடியும். அப்பொழுதெல்லாம் இந்த சமுதாயம் "அவர் பையனா நீ ?" "அவன் தம்பியா நீயு ?" ன்னு கேட்டும் கேலி செய்து கொண்டு இருந்தபடியால் , வாழ்க்கையில் பெருசா சாதிக்க வேண்டும் என்ற வெறியே மிஞ்சி இருந்தது, வேறெதுவும் பெரிதாக தோன்றவில்லை. அப்படியும் ஒரு நாள் ஒரு பெண் தன் வீட்டில் செய்த உப்புமா என்று குரல் குடுத்த படிய கையை நீட்டினாள். முதல் வரிசையில் நான் இருந்ததால், பின்னாடி இருந்த பசங்களோட தொல்லை தாங்காமல் பயந்து கொண்டே வாங்கினேன். வாங்கும் பொழுது அவளது கை என் கை மேல் பட்டது. அவள் யாரென்று இன்று வரைக்கும் தெரியாது. அந்த முகம் தெரியாத, பெயரும் தெரியாத பெண்ணின் கையின் ஸ்பரிசம் இன்றளவும் நினைவில் இருக்கிறது.

பிற்பாடு அப்பாவின் செல்வாக்கு, அண்ணனின் நட்பு வட்டம் ஆகியவை இருந்ததால் ஒரு பெரிய கல்லூரியில் இடம் கிடைத்தது. பாடங்கள் புரியவில்லை. புதிய நட்புகளுடன் கல்லூரிக்கு பக்கத்தில் இருந்த பெட்டிக்கடை பக்கம் இருந்த நடைமேடையில் ஜாகை. தினமும் அங்குதான். அப்படி உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது தான் அவளை பார்த்தேன். ஐயர் பெண். நீண்ட தலைமுடி. கடவுள் அருகே இருக்கும் ஒரு தேவதை பூமிக்கு இறங்கி வந்தது போலிருந்தாள். கலையான முகம். வெண்ணிறம். கல்லூரியே அவள் பின் அலைந்தது. நானும். கல்லூரிக்கு வரும் பொழுது பஸ்ஸில் வருவாள். இதற்காக அரை கிலோ மீட்டர் தூரமிருக்கும் பஸ் ஸ்டாண்ட் வரை சென்று, அவள் வரும் வரை காத்திருந்து, அவள் வந்த பின் அவளுக்கு பாதுகாப்பளித்து, கல்லூரி வரை பின் தொடர்வேன். மாலையும் அவ்வாறே ; ஆனால் அவள் வீட்டு வரைக்கும்.

எல்லோரும் அவர்களது காதலை சொல்லிவிட்டார்கள். அவள் ஏற்று கொள்ளவில்லை. நான் எதிர்பார்க்காத நபர்களும் அதில் அடக்கும். நான் பெரும் முயற்சிக்கு பிறகு எதாவது பேசலாமென்று போனால், யாரவது அப்பொழுது தான் நேரம் குறித்து கொண்டு, கடலை போட்டு கொண்டிருப்பார்கள். எல்லோரும் அவளின் கடைக்கண் பார்வைக்காக காத்து இருந்தார்கள். அவளொரு நாள் என்னை திரும்பி பார்த்தாள்.

கல்லூரி முடிந்தது. வேலை இல்லாத நாட்கள், என் வாழ்வில் வசந்த காலமாய் வந்தது. உலகமே என்னை பார்த்து உமிழ்வது போலிருந்தது. மீண்டும் கிண்டல் பேச்சுகள் ஏளன பார்வைகள் வாழ்வில் மீண்டு வந்தது. வீட்டில் அண்ணன் கல்யாண பேச்சு. குலதெய்வ வழிபாடுக்கு போய் இருக்கும் பொழுது, ஒரு உறவினர் என்னிடம் வந்து "தம்பி நீயாச்சும் அப்பாம்மா சொல்லுற பொண்ணை கட்டிக்கபா..." என்று சொன்னார். எனக்கென்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அப்பொழுதும் என்னை பார்த்து சிரித்தவர்கள் முன்னாடி வளர்த்து காட்டணும் என்ற நினைவாய் இருந்தேன். வேறெந்த எண்ணமும் இல்லாமல் இருந்தேன்.

முதுநிலை வகுப்புகளில் சேர்ந்த நாட்கள் அவை. ஒரு மேலாண்மை கோட்பாடை வைத்து ஒரு நாடகம் போடுமாறு ஆசிரியர் ஒருவர் சொன்னார். பிறகு அதற்காக என்னையும் ஒரு முஸ்லிம் பெண்ணையும் ஒரு குழு என்று அமைத்தார். பிறகு அன்று வகுப்புகள் முடிந்த மாலை நேரத்தில் அந்த பெண் என்னிடம் நாடகம் குறித்து பேசினாள், பேசினாள்.... அவ்வளவு பேசினாள். அவளது அழகை ரசித்த நான், பிறகு அவளது அறிவை கண்டு வியந்தேன். என் மொபைல் நம்பரை வாங்கி கொண்டு கூட்டத்தில் மறைத்து போனாள். நாளொரு மேனியுமாய், பொழுதொரு வண்ணமாய் பேச்சுகள் தொடர்ந்தது. அவள் பார்த்து ஆச்சரிய பட்ட இயற்க்கை, அவள் வளர்க்கும் செடிகள், படித்த புத்தகங்கள் என்று பேசுவாள். அவள் பேசும் பொழுதெல்லாம், சொல்ல முடியாத ஓன்று என்னை பறக்க செய்தது.

ஒரு சமயம், மற்ற பெண்கள் அவளை ஏதோ கிண்டலடித்து கொண்டிருக்கும் பொழுது, "YES I WAS TALKING WHOLE OF NIGHT WITH MY HUBBY ONLY " என்று சொன்னாள். அதிர்ச்சி அடைந்து அவளை பார்த்தேன். அவளும் என்னை வெட்கத்தோடு பார்த்தாள். முன்தினம் இரவு முழுவதும் நான் தான் அவளோடு பேசி கொண்டிருந்தேன் : அதனால் தான் அதிர்ச்சி அடைந்தேன். பேசி கொள்ளும் நேரங்கள் அதிகமானது.

வாழ்க்கை நாம் நினைத்த மாதிரி போனால், அதற்கும் கனவுக்கும் வித்தாயசம் இல்லாமல் போய்விடும். கல்லூரி முடிய போகும் நேரம் வந்தது. மூன்று நாட்களாய் அவள் காணவில்லை.போன் பண்ணினால், அவளேடுக்கவேயில்லை. பைத்தியம் பிடித்தது போலானது எனக்கு. நான்கு நாட்கள் போய் இருக்கும். இரவு பத்து மணி ஆகிருக்கும். அவளிடமிருந்து போன்.

எடுத்தேன். மூன்று நிமிஷங்கள் நீண்ட மௌனம். விசும்பி கொண்டிருந்தாள். ஏன் என்று தெரியவில்லை, புரியவில்லை. பிறகு ஒரு பெருமூச்சுக்கு பிறகு "mayvee , am going to get married .... got engaged " என்றாள். எனக்கு சொல்வதென்று புரியவில்லை. ஒரு நொடி அழுகலாமா என்று நினைத்தேன். பிற்பாடு ..." hey congrats ...." என்று சொல்லி கிண்டலடிக்க ஆரம்பித்தேன்.

பிறகு பல நிலைகள் கடந்து வந்துவிட்டேன். ஆனால் எந்த சிறப்பான உணர்வும் வரவில்லை. இயலாமைகளும் பயங்களும் நிறைய இருந்தாலும், வாழ்வில் எதாவது பெரிதாய் சாதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே மேலோங்கி நிக்கிறது. எனது பொருளதாராதிற்க்கான போராட்ட வாழ்க்கையில் மெல்லிய உணர்வுகளுக்கான பக்கங்கள் என்று பார்த்தால், அவை மயான பூமியில் நிலவும் மௌனமாகவே இருக்கிறது. எதையோ இழந்து விட்டது போல், இரவின் தனிமையில் அழுகின்றேன். நினைத்த நிலையை அடைவேனா, ஆசைப்பட்ட காதலும் கிடைக்குமா என்று தெரியவில்லை. வீட்டில் கல்யாண பேச்சை எடுத்து இருக்கிறார்கள், எனக்கு நிலை இல்லாத பொருளாதார நிலையை கண்டு பயமே மேலோங்கிறது. (target முடிக்கவில்லையென்றால் வேலை காலி).

ஏனிந்த பதிவை எழுதிகிறேன் என்று தெரியவில்லை. நான் இன்றைக்கு காதலர் தினத்தை எவ்வகையிலும் கொண்டாடவில்லை. promotion க்காக online exam எழுதுவதில் தான் இன்றைய நாள் சென்றது. அதிலும் தோல்வி : எத்தனையாவது முறை என்று தெரியவில்லை. இந்த வாரத்திற்குள் கட்டாயம் முடித்துவிடுவேன் என்ற நம்பிக்கையுடன் இந்த பதிவை முடிக்கிறேன்.

எல்லோருக்கும் காதலர் தின வாழ்த்துக்கள்

- - -
பதிவும் தளமும் பிடித்திருந்தால் நண்பர்களுக்கு அறிமுக படுத்துங்கள். பின்னோட்டம் போட மறவாதீர்கள், அது என்னை கொஞ்சம் உற்சாக படுத்தும்.

இப்படிக்கு
மேவி

பயணம் (2011) = Mivtsa Yonatan (1977)

2011-02-12T08:29:00.005+05:30

கொஞ்ச மாதங்களுக்கு முன், என் அண்ணனோடு டிவிடியில் Mivtsa Yonatan என்ற HEBREW மொழி படத்தை பார்த்தேன். அந்த படத்தோட கதையும் ஏறக்குறைய இந்த பயணம் படத்தோட கதை மாதிரியே தானிருக்கும். Mivtsa Yonatan படம் 1976 யில் உகண்டா நாட்டில் நடந்த உண்மை சம்பவத்தை அடிப்படையாக வைத்து எடுக்க பட்டது. பயணம் படம் ஒரு வேளை கந்தகாரில் நடந்த விமான கடத்தலை வைத்து எடுக்க பட்டதோ ??? தெரியவில்லை.

விதவிதமான மனிதர்களை அறிமுக படுத்துவதில் இருந்து படம் ஆரம்பம் ஆகிறது. ஏன் என்ற கேள்வி குறியை நம்மிடம் விட்டுவிடுகிறார்கள். எல்லோரும் விமானத்தில் ஏறுகிறார்கள். விமானம் கிளம்புகிறது. பிறகு ஒருவன் டாய்லட் க்கு போகிறான். கண்ணாடியை கழுட்டி உள்ளே இருந்து துப்பாக்கி எடுக்கிறான். பிறகு வெளிய வந்த உடன், அவனோடு வேறு சில கூட்டாளிகளும் சேர்ந்து கொள்கிறார்கள். விமானத்தை கடத்துகிறார்கள். விமான கோளாறு காரணமாய், திருப்பதியில் தரை ஏறக்குகிறார்கள். பிறகு என்னவானது என்பது தான் கதை.

டைட்டில் பாட்டை தவிர்த்து வேறெந்த பாடலுமில்லை.

நீண்ட நாள் கழித்து குடும்பத்தோ பார்க்க ஒரு படம் வந்திருக்கிறது.

அழகிய தீயே, மொழி, அபியும் நானும் போன்ற உணர்ச்சிகரமான படங்களை எடுத்த ராதா மோகன் முற்றிலும் வேறொரு தளத்திலான கதையை சொல்லிருக்கிறார். ஓரளவுக்கு வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறார். சந்தோசம். அதே சமயம் இது போன்ற படங்களையெடுக்கும் பொழுது ரொம்ப ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டாமா டைரக்டர் சார்???

பிறகு தற்கால அரசியல் அமைப்பை நல்லா கிண்டல் அடித்து இருக்கலாம். அதற்க்கான காட்சிகளில் டைரக்டர் சார் கோட்டை விட்டுட்டார். எனினும் புதிய முயற்சிக்காக டைரக்டர் ஸாருக்கு வாழ்த்துக்களை சொல்லி கொள்கிறேன்.

வசங்களெல்லாம் செம மொக்கை தனமாயிருக்கு. ஒரு வேளை நான் ரொம்ப எதிர்பார்த்து விட்டேனோ ?? அதே போல் பல இடங்களில் அழுத்தமில்லை.

முக்கியமாக டைரக்டர் சார் CASTING JUSTIFICATION சரியாக பண்ணவில்லை. குறிப்பாக "மேனேஜர்" சீனா .... எஸ்வி சேகரின் வண்ணகோலங்கள் நாடகத்தில் செமைய பட்டையை கிளப்பிருப்பர். பாவம் அவர்.

ஒரு சில காட்சிகளில் ஒரு பாதரி பேசுவது போல் வருகிறது...... எனக்கென்னமோ டைரக்டர் சொந்த செலவில் சூனியம் வைசுகிட்டார் என்றே தோன்றுகிறது. எதெல்லாம் இந்திய அரசின் படி இறையாண்மை ஆகும் என்று எனக்கு தெரியாததால், அதை பற்றியெல்லாம் ஒன்றும் சொல்வதற்கில்லை.

பல இடங்களில் சினிமா தனம் தெரிகிறது.சட்டட்டேன்று காட்சிகள் மாறினாலும், கதை வேகமாக போனாலும் : VERY SLOW ...

பின்னணி இசையை என்னால் உணர முடியவில்லை.

பிறகு பெருசாய் சொல்வதற்கு ஒண்ணுமில்லை. ஒரு தடவை பார்க்கலாம். தமிழில் வித்தயாசமான முயற்சி.

டிஸ்கி : யாருப்பா அந்த AIR HOSTRESS .... படம் முழுக்க குஜால்ஸ்சா வராங்க ???

கலவை - யுத்தம் செய்

2011-02-06T06:53:00.014+05:30

ஹாய் மக்கள்ஸ் !!! எப்புடி இருக்கீங்க ??? நலமா ?? சதோஷமா இருக்கீங்களா ??? கொஞ்ச நாளா சொந்த செலவுல கம்ப்யூட்டருக்கு சூனியம் வைச்சதால பதிவெழுத முடியல ... இப்ப அந்த சூனியத்த எடுத்தாச்சு. இணையம் பக்கம் வராத நாளிலெல்லாம் நிறைய புஸ்தகம் படிச்சேன் கொஞ்சம் சினிமா பார்த்தேன், பழைய நண்பர்களுடன் போனில் அரட்டை அடித்தேன். அப்படி ஒவ்வொருத்தருக்க போன் பண்ணி பேசிகிட்டு இருக்கும் போது தான் பள்ளி கால நண்பன் அபிராம் ஞாபகம் வந்துச்சு. பள்ளி எனக்கு சிறப்பாய் ஏதும் சொல்லித் தராவிட்டாலும், ஒரு சில சிறந்த நண்பர்களை தந்து இருக்கிறது. அபியும் அவர்களிலொருவன். அரட்டை அடித்து கொண்டிருக்கும் பொழுது

"டேய் மாமா நீ தரே சமீன் பர் பார்த்து இருக்கீயா ???"

"உனக்கு தெரியாதா.. நான் சுத்த சைவம் .... பிறவு ஜமீன் எல்லாம் இப்ப இல்லடா..."

"டேய் மொக்கை போடாம சொல்லு ...."

"பார்க்கலடா ..."

"கண்டிப்பா பாருடா .... நம்ம ஸ்கூல் லைப் மாதிரியே இருக்கும் ...ரொம்ப பீல் பண்ணுவ"

சரின்னு அடுத்த நாள் ஆபீஸ் விட்டு வரும் பொழுது அந்த படத்தோட சிடி வாங்கி வந்து, படத்தை பார்த்தேன். அப்படியே என்னை பார்த்த மாதிரியே இருந்துச்சு. பள்ளியில் பெரும்பாலும் எனக்கு பாடங்கள் புரியாது. அப்படி புரியாத பொழுதுகளிலெல்லாம் கனவு காண்பேன். ராஜா அரண்மனை, போர் காட்சிகள், SHERLOCK HOLMES ... இப்படி நிறைய. இது நான் PG படிக்கும் வரை தொடர்ந்தது. இப்பொழுதெல்லாம் அந்த மாதிரி கனவுகள் வரவதில்லை. ஆனால் எதையோ இழந்து விட்டது மாதிரியொரு உணர்வு எப்பொழுதும் இருக்கிறது.

= = =

யுத்தம் செய் - நேத்து தான் படத்தை பார்த்தேனுங்க. ரொம்ப பிடிச்சு இருந்துச்சு.

அஞ்சாதே படம் பார்த்த பிறகு, எனக்கு அப்படி ஒரு கோவம் வந்துச்சு. அந்த படத்தோட வில்லன் மட்டும் என் கைல மாட்டி இருந்தான்னா, அப்படியே அம்மி கல்லை எடுத்து அவன் மண்டைய சுக்கு நூற உடைச்சு இருப்பேன். எனக்கு ஏதோ அப்பேற்பட்ட வில்லனுக்கு ஒரு தோட்ட குண்டு சரியான தண்டனையா தெரியல. அதனால படத்தோட டைரக்டர் மேலையும் கோவம் வந்துச்சு. செம கோவம். அந்த கோவம் எல்லாம் இந்த படத்தை பார்த்ததும் போச்சு : இருந்த இடம் தெரியாமல்.

நீண்ட காட்சிகள், ஒளி /ஒலி மொழிகள் போன்ற மிஷ்கினின் முத்திரைகளுடன் புதிதாய் ஓன்று - குறைந்த வசங்கள்.

எல்லா படங்களில் இருப்பது போலவே இந்த படத்திலும் சேரன் வருகிறார். காட்சி அமைப்புகளும், கேமரா கோணங்களும், கதை களமும் அவரது நடிப்பை சிறந்த முறையில் வெளிகாட்டி உள்ளது.

யாரிந்த கே ??? "மொழிகளின் அர்த்த வலிமை, அது பேசாத பொழுது தான் தெரியும்" என்று ஒரு வெளிநாட்டு பழமொழி உண்டு. அது போலவே படம் முழுவதும் வந்தும் வராமலும் பின்னணி இசையின் வலிமையை உணர்த்துகிறார் கே. அதிலும் கிளைமாக்ஸ்க்கு பிறகு CREDITS போடும் பொழுது வரும் இசை .... தயவு செய்து யாரும் மிஸ் பண்ணாதீங்க. (நான் பார்த்தது சத்யமில் .. அதனால் முழுமையாக போட்டார்கள். பிற தியேட்டர்களில் போடுவார்களா என்று தெரியவில்லை.)

மிஷ்கின் - மீண்டுமொரு முறை ....... !!!!!!!!

ஆரம்பத்திலும் கடைசியிலும் மிஷ்கினின் பெயர் வரவதில்லை. நூறு வருடங்கள் கழித்து இந்த படத்தை பார்பவர்கள் மத்தியில் "இந்த படத்தை இயக்கியது யார் ?" என்ற சர்ச்சை கட்டாயம் வரும். சங்ககால ஓவியங்களின் ஓவியர்களின் பெயர்கள் நமக்கு தெரிவதில்லை.

டிவிட்டரில் ஒருவர் நந்தலாலா போல் ஒரு படத்தில் இருந்து காபி அடிக்காமல், இந்த தடவை பல படங்களில் காபி அடித்துள்ளார் மிஷ்கின்ன்னு சொன்னார். நான் உலக திரைப்படங்கள் அவ்வளவாக பார்த்ததில்லை. யுத்தம் செய் படத்தை நன்றாய் ரசித்தேன். வியந்தேன்.

முக்கிய குறிப்பு - இந்த படத்தின் மைய கரு, ஏற்கனவே இரண்டு வருடங்களுக்கு முன் வந்த "அலிபாபா"வில் சொல்லிவிட்டார்கள். எனக்கு ஒன்னு இரண்டு இடத்தில மட்டும் எனக்கு சினிமா தனம் இருப்பதாய் தோன்றியது.

என்னை போல் உங்களுக்கு செம ரவுசு விடும் நண்பர்களிருந்தால், அவர்களை உங்களுடன் இந்த சினிமாவிற்கு அழைத்து போகாதீங்க. ரசிக்க வேண்டிய படமிது. நான் தனியாக தான் போனேன்.

= = =

"நீ எந்த மாற்றத்தை விரும்புகிறாயோ, அந்த மாற்றமாகவே நீ இருக்கு" - காந்திஜி

முஹம்மது யூனுஸ் - பங்களாதேஷில் ஏழைகளுக்கான வங்கி ஆரம்பித்து, அதற்காக பல விருதுகளை பெற்றவர். இவர் ஆரமித்த கிராமீன் வங்கி ஏழைகளுக்கான அடமானம் இல்லாத சிறு கடன்களை அவரது தொழில் வளர்சிக்காக தருகிறது.

இவர் ஆரம்பித்த பல திட்டங்கள், பல உலக பொருளாதார மேதைகளை கவர்ந்துள்ளது.இவர் ஆரம்பித்த MICRO - CREDIT திட்டம் இன்று உலக நாடுகளில் பலவற்றில் நடை முறையில் உள்ளது.

பொருளாதார மற்றும் சமுதாய வளர்சிக்காக படுபட்டதிற்காக அமைதிக்கான நோபல் பரிசை பெற்றுள்ளார்.

எனக்கு இவரை பற்றி இவ்வளவு தான் தெரியும், அதனால் இவரை பற்றி இன்னும் தெரிந்து கொள்ள, இவருடைய சுயசரிதையான "BANKER TO THE POOR " என்ற புஸ்தகத்தை நேற்று வாங்கினேன்.

பொருளாதார மாற்றங்களில் விருப்பம் உள்ள எல்லோரும் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

(எதை எதையோ மொழிபெயருக்கும் கிழக்கு பதிப்பகம் இந்த புஸ்தகத்தை மொழிபெயர்த்தால் நல்லாயிருக்கும்)

= = =
கொஞ்ச நாள் முன்னாடி என்னுடைய இளநிலை கல்லூரி கால நண்பனை பார்த்தேன். பாவம் அவனும் என்னை போல், வேறு வகையான பண முதலீடு திட்டங்களுக்கான மார்க்கெட்டிங் பிரிவில் வேலை செய்கிறான். IN MARKETING WE ARE MENTALLY RAPED EVERYDAY . டி கடையில் உட்கார்ந்து டி சாப்பிட்டபடிய சிரித்து பேசி கொண்டிருந்தோம் . நான் நானாக இருக்கும் நேரங்கள் அவை. மீண்டும் கல்லூரி வாழ்க்கையை வாழ்ந்து பார்த்தது போலொரு உணர்வு.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து சோர்வாய் இருக்கிறதென்று, தலையை என் தோள் மீது சாய்த்து கொண்டான்.

கொஞ்சம் நேரம் கழித்து என் தலை முடியை தடவி பார்த்து, "டேய் மச்சி, சின்ன பையன் மாதிரி முடிய வைச்சுக்காத... கொஞ்சம் நிறைய வளர்த்துக்கோ ..."

பிறகு ஏதேதோ பேசி கொண்டிருந்தோம்.

கொஞ்சம் நேரம் கழித்து அன்றைய டார்கெட் இருவருக்கும் ஞாபகம் வர, அவசர அவசரமாய் அவரவர் வேலையை பார்த்து கிளம்பினோம்.

= = =
புத்தக திருவிழாவிற்கு நானும் போனேன். எனக்கும் என் அண்ணனுக்கும் சேர்த்து பல புத்தகங்கள் வாங்கினேன். பல பதிவர்களை சந்தித்தேன். அந்த சந்திப்புகளை பற்றியும் திருவிழாவை பற்றியும் புத்தகங்களை பற்றியும் பலர் ஏற்கனவே எழுதிவிட்டார்கள். அதனால் நான் ......

அன்று ஆபீஸ் விட்டு புத்தக திருவிழாவிற்கு சனிகிழமை மதியம் மூன்று மணிக்கே கிளம்பி விட்டேன். நுங்கம்பாக்கம் ரயில் ஸ்டேஷனில் இருந்து இருவருக்கு போன் செய்தேன். ஒருவர் பிரபல டிவிட்டர் ikarthik _ (இவரை வானவில் வீதி கார்த்திக் என்று கூட சொல்வார்கள்), மற்றொருவர் என்னுடைய இலக்கிய அண்ணன் அத்திரி.

கார்த்திக் ஏற்கனவே திருவிழாவுக்கு போய் கொண்டிருந்தார். அதனால் அவரை ப்ரீயாக விட்டுவிட்டு அத்திரி அண்ணனை FOCUS செய்தேன். அனால் அவரோ "வருவேன் ஆனா வரமாட்டேன் " என்று வடிவேலு காமெடி கணக்காய் சொன்னார்.

நானும் திருவிழாவுக்கு போய் ஏழரை மணி ஆகிருச்சு, பனி ஜாஸ்தியாய் இருந்ததால் எனக்கும் ஏழரை. பிரதமர் வருகைக்கு கூட அவ்வளவு UPDATE வந்து இருக்காது. எனக்கு அத்திரி அண்ணனின் வருகையையொட்டி அவ்வளவு கிடைத்தது.

நானும் பொறுமை இழந்து, ஓடினேன் ஓடினேன் புத்தக திருவிழாவின் எல்லா பக்கமும் ஓடினேன் : இலக்கியவாதிகளின் இலக்கிய கூட்டத்தில் இருந்து தப்பி ஓடினேன், பதிவாளர்களின் கூட்டத்தில் இருந்து தப்பி ஓடினேன், எல்லா கடைகளுக்கும் போனேன், புத்தகம் வாங்கினேன், வாங்கினால் காசு தர வேண்டுமென்று சொன்னார்கள், இயலாமை நிறைந்த பொருளாதார அடிமையாய் வெளிவந்தேன். வாலி வாளி நிறைய வார்த்தைகளை கொண்டு வந்து, அத்தனை கவிதையாக்கி கொண்டிருந்தார், அதை ஒரு ஆடு தலை தலை ஆட்டி ரசித்து கொண்டிருந்தது .

மணி எட்டரை. அண்ணன் போன் பண்ணினார்.

"டேய் தம்பி எங்க இருக்க ?"

"அண்ணன் டைம் யாச்சு ..கிளம்பிட்டேன் "

"அப்படியா ... வெளிய வாடா "

கூட்டத்தில் நத்தையாய் நகர்ந்து சென்று வாசலில் அத்திரி அண்ணனை பார்த்தேன் ...

என்னை பார்த்தார் ..பிறகு நான் வைத்திருந்த புத்தக மூட்டையை பார்த்ததும் "டேய் தம்பி எவ்வளவுக்கு புஸ்தகம் வாங்கின்ன ?"

சொன்னேன்.

"அடப்பாவி அடப்பாவி " என்றார்.

நான் சோர்ந்து போய் இருப்பதை பார்த்து, புஸ்தக மூட்டையை சுமந்து கொண்டு வந்தார். அவருடைய அன்பில் நெகிழ்ந்தேன் .

வழியில் டி கடையில் வைத்து "இலக்கிய சுமைதாங்கி" என்ற பட்டதை தந்தேன். ஹி ஹி ஹி ஹி

பிறகு ஒருவரை ஒருவர் கிண்டல் அடித்தபடிய கிண்டி வரை ரயிலில் வந்தோம். அங்கே அவர் இறங்கி கொண்டார். நினைவுகளுடன் நன் முதல் வகுப்பு பெட்டியில் ஏறி கொண்டேன்.

டிஸ்கி - அன்று இரவே கிழக்கு வெளியீடான "பேய்" யை படித்தேன். செம மொக்கை. மதனின் "மனிதனும் மர்மங்களும்" போலிருக்கும் என்று ஆசைப்பட்டு வாங்கினேன்.

= = =

அவ்வளவு தான். இரண்டு தளங்களிலும் நான் எழுதும் தொடர்கதையை அடுத்த வாரம் தொடர்கிறேன்.

KEEP SMILING

ENJOY LIVING

தினசரி வாழ்க்கை

**காமம் - Sexually Starved** - 5 :: }தாழ்ந்து போகுதல்{

தந்திரம் - ட்டி.கண்ணன்

ராபியா பஸ்ரியின் (Rabia Basri's) }{ }{ உதவாத பெண்மை / யோனி

**கலவை** - }} மம்பட்டியான் {{ கூகிள் பஸ் {{{

***கலவை*** - **கூகிள் பஸ்ஸில் பயணம் செய்தவை**

**என் பெயர் ராமசேஷன் - நாடோடி பிம்பங்கள்**

The Lover (L'Amant) (1992) - படிக்க வேண்டியது ::: பார்க்க கூடாதது.

**கலவை - மங்காத்தா ::: வலசை ::: ஸ்திரீபிரியன் அனுமன்**

முக்காத மூன்று முடிச்சுகள் / கடிச்சுகள் - தொடர் பதிவு

SUBRAMANIAPURAM - மீள்பதிவு

Spirit of Mumbaikar

*கலவை - கவிதை ஸ்பெஷல்*

*பாக்கெட் நாவல் - அறிவு திருட்டு - பருப்பு வேகல*

கோ (ko) - பார்க்க வேண்டிய சூப்பர் படம்

எட்டெட்டு (My Top 8) - மேவிய விகடன்

அனுபவம் - ADVENTURE : poem by ROBERT ERVIN HOWARD

காதலும் நானும் - சுயம் சார்ந்த பதிவு

பயணம் (2011) = Mivtsa Yonatan (1977)

கலவை - யுத்தம் செய்

காமம் - Sexually Starved - 5 :: }தாழ்ந்து போகுதல்{

கலவை - }} மம்பட்டியான் {{ கூகிள் பஸ் {{{

கலவை - கூகிள் பஸ்ஸில் பயணம் செய்தவை

என் பெயர் ராமசேஷன் - நாடோடி பிம்பங்கள்

கலவை - மங்காத்தா ::: வலசை ::: ஸ்திரீபிரியன் அனுமன்

கலவை - கவிதை ஸ்பெஷல்

பாக்கெட் நாவல் - அறிவு திருட்டு - பருப்பு வேகல